https://duygusuz.com/ Mon, 06 Apr 2026 02:39:16 +0000 MyBB https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121629 Wed, 11 Mar 2026 05:23:03 +0000 SunSet]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121629 Cesareti olmayan bir korkak tarafından
Yarım kalan herşey acıtır mı ? Acıtır
Severken, tüm hayalleri onunla kurarken tek bir kelime H o ş c a k a l
Telefona gelen bir mesaj sadece
Aramalarım cevapsız bırakılan
Tüm sözcükleri boğazıma düğümleyen
Kalbimin ortasına bir hançeri saplayıp giden o adam
Yıllar sonra pişmanmış. Ne garip hayat
Bugün onu affetmemi bekleyenler var
Asla affetmeyeceğim.
Yıllar önce yaşadıklarım, tek başıma savaşlarımı kalbimin ortasındaki o hançeri
Boğazımda düğüm düğüm kalan kelimeleri
Hastalandığımda doktorların acımasızca aileme söylediklerini
Ömrün boyunca beynimdeki hastalıkla yaşayacak olmam kullandığım ilaçlar
Benimle beraber acıya sürünlenen sevdiklerimin gözyaşlarını unutmayacağım.
Senide unutmadım ama senle ilgili hatırladıklarım sadece A C I
Mavim demiştim sana
Sen karanlıkmışsın
Sen acıymışsın
Sen tek bir damla gözyaşıma değmezmişsin.
Kalbimin en derinlerinde yaşatmıştım seni
Aşk’tın sen
Herşeyi göze aldığım A Ş K
Hikayenin sonunda katilim oldun
Bir sokak lambasının, kara bir ağacın gölgesinde
Bir çaydanlığın içine saklanmış notlarla kan gölünün ortasında kaldım.
Şimdi sana bir kelam edecek olsam ;

Sen Mavi
Ömrün boyunca iki yakan bir araya gelmesin
Her bir damla gözyaşımın bedeli ödetsin hayat sana
Her katil gibi sende yıllar sonra olay yerine geldin
Karanlığa, affetmemeye kaldırıyorum tüm kadehlerimi şerefine mavi adam…]]> Cesareti olmayan bir korkak tarafından
Yarım kalan herşey acıtır mı ? Acıtır
Severken, tüm hayalleri onunla kurarken tek bir kelime H o ş c a k a l
Telefona gelen bir mesaj sadece
Aramalarım cevapsız bırakılan
Tüm sözcükleri boğazıma düğümleyen
Kalbimin ortasına bir hançeri saplayıp giden o adam
Yıllar sonra pişmanmış. Ne garip hayat
Bugün onu affetmemi bekleyenler var
Asla affetmeyeceğim.
Yıllar önce yaşadıklarım, tek başıma savaşlarımı kalbimin ortasındaki o hançeri
Boğazımda düğüm düğüm kalan kelimeleri
Hastalandığımda doktorların acımasızca aileme söylediklerini
Ömrün boyunca beynimdeki hastalıkla yaşayacak olmam kullandığım ilaçlar
Benimle beraber acıya sürünlenen sevdiklerimin gözyaşlarını unutmayacağım.
Senide unutmadım ama senle ilgili hatırladıklarım sadece A C I
Mavim demiştim sana
Sen karanlıkmışsın
Sen acıymışsın
Sen tek bir damla gözyaşıma değmezmişsin.
Kalbimin en derinlerinde yaşatmıştım seni
Aşk’tın sen
Herşeyi göze aldığım A Ş K
Hikayenin sonunda katilim oldun
Bir sokak lambasının, kara bir ağacın gölgesinde
Bir çaydanlığın içine saklanmış notlarla kan gölünün ortasında kaldım.
Şimdi sana bir kelam edecek olsam ;

Sen Mavi
Ömrün boyunca iki yakan bir araya gelmesin
Her bir damla gözyaşımın bedeli ödetsin hayat sana
Her katil gibi sende yıllar sonra olay yerine geldin
Karanlığa, affetmemeye kaldırıyorum tüm kadehlerimi şerefine mavi adam…]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121594 Sun, 30 Nov 2025 10:39:20 +0000 Serdar102]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121594 Köy köy dolaşır saz çalar söylerdi
Onun adına Sarı Kız derlerdi
*            *            *            *
Ahmet adında yaşlı bir babası
Vardı iki atı, bir arabası
*            *            *            *
Gençti, güzel, mavi gözleri çapkın
Yaş yirmi dört olmalı derdi barkın
*            *            *            *
Saz çalarken can verir ömürlere
Şurup gibi akardı gönüllere
*            *            *            *
Dinleyenler mest olur ah çekerler
Biçareler, mecnunlar of çekerler
*            *            *            *
Sıra oynak türkülere gelince
Tellere daha bir kıvrak vurunca
*            *            *            *
Neşelenen, keyiflenen çok olur
Gam dağılır, keder gider yok olur.
*            *            *            *
Günlerden bir gün yolu ora düştü
Aşkı tatmamış gönlü zora düştü
*            *            *            *
Ani çarpıldı sevdi ferman olmaz
Tozlu yollar derdine derman olmaz
*            *            *            *
Sık sık gelir oldu Alpat Köyü’ne
Saz biter inerdi dere boyuna
*            *            *            *
Dalar gider gözleri uzaklara
Bir bir selam verir hatıralara
*            *            *            *
Bir gün sevdiği adamla tanıştı
Birlikte gezerken ona alıştı
*            *            *            *
Onu pek çok sevdiğini söyledi
Ama sevdiği bundan hoşlanmadı
*            *            *            *
Genç adam bu aşka kayıtsız kaldı
Bana ne diyerek görmezden geldi
*            *            *            *
Yıllar önce çok sevmiş evlenmişti
Fakat sevdiğinden terk edilmişti
*            *            *            *
Uzun zaman üzülmüş, dert çekmişti
Bir daha mı diyerek and içmişti.
*            *            *            *
Bir gün sevdiği adam köyden gitti
Ondan ayrı kalmak acıya itti
*            *            *            *
Dağ-taş aşkını ararken saz çalmış
Görelim Sarı Kız neler söylemiş.

* * * * * * * ***** * * * * * * * * * * *

Çağıl çağıl akan sular akmasın
Bölük pörçük esen rüzgar esmesin
Gökte kanat çırpan kuşlar uçmasın
Eğer sevdiğime varamaz isem
Onu kollarıma saramaz isem
*            *            *            *
Dur-durak bilmeden Sarı Kız ağlar
Kavuşmak tutkusu kalbini dağlar
Yüceden akar su ovada çağlar
İsterim ben de biraz mutlu olmak
İsterim sevgiden payımı almak
*            *            *            *
Sarı Kız haykırır sesi duy artık
Al kalemi ele cevap yaz artık
Onun senden gayrı nesi var artık
Yaralı gönlümü al geri verme
Sahip çık gözyaşıma geri verme.

Aradan dört yıl geçti. Sarı Kız yaprak, çimen yedi, dereden, gölden su içti. Bir gün bir çoban tarafından uçurumun dibinde cansız yatarken bulundu.

SON

Yazan:  Serdar Yıldırım]]> Köy köy dolaşır saz çalar söylerdi
Onun adına Sarı Kız derlerdi
*            *            *            *
Ahmet adında yaşlı bir babası
Vardı iki atı, bir arabası
*            *            *            *
Gençti, güzel, mavi gözleri çapkın
Yaş yirmi dört olmalı derdi barkın
*            *            *            *
Saz çalarken can verir ömürlere
Şurup gibi akardı gönüllere
*            *            *            *
Dinleyenler mest olur ah çekerler
Biçareler, mecnunlar of çekerler
*            *            *            *
Sıra oynak türkülere gelince
Tellere daha bir kıvrak vurunca
*            *            *            *
Neşelenen, keyiflenen çok olur
Gam dağılır, keder gider yok olur.
*            *            *            *
Günlerden bir gün yolu ora düştü
Aşkı tatmamış gönlü zora düştü
*            *            *            *
Ani çarpıldı sevdi ferman olmaz
Tozlu yollar derdine derman olmaz
*            *            *            *
Sık sık gelir oldu Alpat Köyü’ne
Saz biter inerdi dere boyuna
*            *            *            *
Dalar gider gözleri uzaklara
Bir bir selam verir hatıralara
*            *            *            *
Bir gün sevdiği adamla tanıştı
Birlikte gezerken ona alıştı
*            *            *            *
Onu pek çok sevdiğini söyledi
Ama sevdiği bundan hoşlanmadı
*            *            *            *
Genç adam bu aşka kayıtsız kaldı
Bana ne diyerek görmezden geldi
*            *            *            *
Yıllar önce çok sevmiş evlenmişti
Fakat sevdiğinden terk edilmişti
*            *            *            *
Uzun zaman üzülmüş, dert çekmişti
Bir daha mı diyerek and içmişti.
*            *            *            *
Bir gün sevdiği adam köyden gitti
Ondan ayrı kalmak acıya itti
*            *            *            *
Dağ-taş aşkını ararken saz çalmış
Görelim Sarı Kız neler söylemiş.

* * * * * * * ***** * * * * * * * * * * *

Çağıl çağıl akan sular akmasın
Bölük pörçük esen rüzgar esmesin
Gökte kanat çırpan kuşlar uçmasın
Eğer sevdiğime varamaz isem
Onu kollarıma saramaz isem
*            *            *            *
Dur-durak bilmeden Sarı Kız ağlar
Kavuşmak tutkusu kalbini dağlar
Yüceden akar su ovada çağlar
İsterim ben de biraz mutlu olmak
İsterim sevgiden payımı almak
*            *            *            *
Sarı Kız haykırır sesi duy artık
Al kalemi ele cevap yaz artık
Onun senden gayrı nesi var artık
Yaralı gönlümü al geri verme
Sahip çık gözyaşıma geri verme.

Aradan dört yıl geçti. Sarı Kız yaprak, çimen yedi, dereden, gölden su içti. Bir gün bir çoban tarafından uçurumun dibinde cansız yatarken bulundu.

SON

Yazan:  Serdar Yıldırım]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121571 Tue, 26 Aug 2025 16:21:07 +0000 Serdar102]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121571 Hakan ile Arzu birbirini seven iki gençti. Lise sona gidiyorlardı. Arzu okulun en çalışkan öğrencisiydi. Diş hekimliği fakültesini kazanıp diş hekimi olmak istiyordu. Okulda yapılan deneme sınavında aldığı yüksek puanla bunu başarabilecek güçte olduğunu ispat etmişti. Hakan ise, orta sıralarda yer almıştı. Bırak diş hekimliği fakültesini, doğru-dürüst bir yeri kazanması zor gözüküyordu.  Arzu'nun çabası ve fikir bakımından destek olması sonucu Hakan yoğun bir çalışma temposu içine girdi. Derslerine sıkı sıkıya sarıldı. Üniversite giriş sınavına iki ay gibi bir süre vardı ve bu süreyi iyi kullanırsa başarı ihtimali yüksek olurdu. Hakan da pekala diş hekimliği fakültesini kazanıp diş hekimi olabilirdi. İkisi de diş hekimi çıkıp evlenince büyükçe bir daire kiralayıp burasını hem ev hem de muayenehane olarak kullanabilirlerdi. Dairenin cadde tarafına asılacak levhaya Hakan- Arzu Kutlu ( Diş Hekimi ) yazılacaktı.

Üniversite sınavları sonuçları açıklandığında Hakan sevinçliydi çünkü diş hekimliği fakültesini kazanmıştı. Arzu ise, üzgündü. Nasıl olmuştur bilinmez belki de aşırı heyecandan yanlış işaretlenen cevaplar, alınan düşük puan ve hemşirelik yüksek okulu.  Arzu dört yıl sonra hemşire çıktı ve Balıkesir Devlet Hastanesi'nde çalışmaya başladı. Aradan bir yıl daha geçti ve Hakan diş hekimi oldu. Bursa Devlet Hastanesi'nde çalışmaya başladı ve Bursa'da bir daire kiraladı. Burası onun hem evi hem de muayenehanesi olacaktı. Bu zaman süresince Hakan ile Arzu her fırsatta bir arada oldular ve gezdiler, eğlendiler. Daha sonra Hakan bir tanıdığın yardımıyla Arzu'nun Bursa'ya naklini gerçekleştirdi ve ikisi aynı hastanede çalışmaya başladı.  Daha sonra Hakan ile Arzu evlendiler. Bir gün aralarında konuşurken Hakan Arzu'ya şöyle dedi:  " Arzu hatırlar mısın, üniversite sınavlarına hazırlanırken ikimiz de diş hekimi olup levhaya isimlerimizi yanyana yazdıracaktık. "

Bunun üzerine Arzu:  " Doğru, yazdıracaktık ama ben diş hekimliği fakültesini kazanamadım. Kazansaydım bugün hayalimiz gerçek olurdu. "
" Hayaller gerçekleştirilmek için kurulur. Olmayacak bir şey değil. Hani diyorum önümüzdeki yıl üniversite sınavlarına hazırlansan, katılsan ve kazansan. Sen de diş  hekimi olsan. Başarmaman için hiçbir sebep yok. Daha yirmi iki yaşındasın, yirmi yedi yaşında hekimsin. Ne dersin? "
" Kazanabilir miyim dersin? Sınavı bir kazansam gerisi kolay. "
" Kazanırsın. Unuttun mu, sen bir zamanlar okulun en çalışkan öğrencisiydin. "
Arzu azmetti, çalıştı, sınavlara hazırlandı ve sonunda başardı. Diş hekimliği fakültesini kazanmıştı.
Aradan beş yıl geçti ve Arzu diş hekimi oldu. Oturdukları dairenin cadde tarafına asılan yeni levhada Hakan- Arzu Kutlu ( Diş Hekimi ) yazıyordu.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım]]> Hakan ile Arzu birbirini seven iki gençti. Lise sona gidiyorlardı. Arzu okulun en çalışkan öğrencisiydi. Diş hekimliği fakültesini kazanıp diş hekimi olmak istiyordu. Okulda yapılan deneme sınavında aldığı yüksek puanla bunu başarabilecek güçte olduğunu ispat etmişti. Hakan ise, orta sıralarda yer almıştı. Bırak diş hekimliği fakültesini, doğru-dürüst bir yeri kazanması zor gözüküyordu.  Arzu'nun çabası ve fikir bakımından destek olması sonucu Hakan yoğun bir çalışma temposu içine girdi. Derslerine sıkı sıkıya sarıldı. Üniversite giriş sınavına iki ay gibi bir süre vardı ve bu süreyi iyi kullanırsa başarı ihtimali yüksek olurdu. Hakan da pekala diş hekimliği fakültesini kazanıp diş hekimi olabilirdi. İkisi de diş hekimi çıkıp evlenince büyükçe bir daire kiralayıp burasını hem ev hem de muayenehane olarak kullanabilirlerdi. Dairenin cadde tarafına asılacak levhaya Hakan- Arzu Kutlu ( Diş Hekimi ) yazılacaktı.

Üniversite sınavları sonuçları açıklandığında Hakan sevinçliydi çünkü diş hekimliği fakültesini kazanmıştı. Arzu ise, üzgündü. Nasıl olmuştur bilinmez belki de aşırı heyecandan yanlış işaretlenen cevaplar, alınan düşük puan ve hemşirelik yüksek okulu.  Arzu dört yıl sonra hemşire çıktı ve Balıkesir Devlet Hastanesi'nde çalışmaya başladı. Aradan bir yıl daha geçti ve Hakan diş hekimi oldu. Bursa Devlet Hastanesi'nde çalışmaya başladı ve Bursa'da bir daire kiraladı. Burası onun hem evi hem de muayenehanesi olacaktı. Bu zaman süresince Hakan ile Arzu her fırsatta bir arada oldular ve gezdiler, eğlendiler. Daha sonra Hakan bir tanıdığın yardımıyla Arzu'nun Bursa'ya naklini gerçekleştirdi ve ikisi aynı hastanede çalışmaya başladı.  Daha sonra Hakan ile Arzu evlendiler. Bir gün aralarında konuşurken Hakan Arzu'ya şöyle dedi:  " Arzu hatırlar mısın, üniversite sınavlarına hazırlanırken ikimiz de diş hekimi olup levhaya isimlerimizi yanyana yazdıracaktık. "

Bunun üzerine Arzu:  " Doğru, yazdıracaktık ama ben diş hekimliği fakültesini kazanamadım. Kazansaydım bugün hayalimiz gerçek olurdu. "
" Hayaller gerçekleştirilmek için kurulur. Olmayacak bir şey değil. Hani diyorum önümüzdeki yıl üniversite sınavlarına hazırlansan, katılsan ve kazansan. Sen de diş  hekimi olsan. Başarmaman için hiçbir sebep yok. Daha yirmi iki yaşındasın, yirmi yedi yaşında hekimsin. Ne dersin? "
" Kazanabilir miyim dersin? Sınavı bir kazansam gerisi kolay. "
" Kazanırsın. Unuttun mu, sen bir zamanlar okulun en çalışkan öğrencisiydin. "
Arzu azmetti, çalıştı, sınavlara hazırlandı ve sonunda başardı. Diş hekimliği fakültesini kazanmıştı.
Aradan beş yıl geçti ve Arzu diş hekimi oldu. Oturdukları dairenin cadde tarafına asılan yeni levhada Hakan- Arzu Kutlu ( Diş Hekimi ) yazıyordu.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121564 Mon, 05 May 2025 09:56:59 +0000 Serdar102]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121564 İstanbul'un işlek bir caddesinde marketleri vardı. Babası marketi işletiyordu ama Eren liseyi bitirmiş, üniversite imtihanlarına hazırlanıyordu. Onun ideali hukuk fakültesine girmek ve avukat olmaktı. Bir gün babasının yanına gitti.  Babası: " Oğlum, boş zamanlarında yanıma gelsene. O kadar iş güç var, ben hepsine yetişemiyorum. Gel işin bir ucundan tut. Apartmanlardan telefonla sipariş geliyor, gidemiyorum. Sen gelmezsen bir yardımcı alacağım, haberin olsun. "
Bunun üzerine Eren: " Bırak ya baba, ihtiyacı olan gelir markete ne alacaksa alır. Müşterinin ayağına gitmem. Boğazımı sıksalar kimseye köle olmam. "

Baba oğul konuşmalarını sürdürürken sarı saçlı, mavi gözlü, sümbül, bülbül o kadar güzel bir genç kız markete girdi ki, Eren beyninden vurulmuşa döndü. Neredeyse oturduğu sandalyeden yere düşecekti. Kız iki sakız aldı, elindeki sipariş kağıdını verdi ve kaçamak bir bakış atıp çıkıp gitti. Babası kağıtta yazılanları tezgahın üstüne sıralıyordu. Babasının yanına sokuldu:  " Baba, istersen bunları ben götüreyim. Kız karşıdaki apartmana girdi. Daire numarası kaç? "
" Eren bunları sen mi söylüyorsun? İstenenleri ben götürürüm. Sen buraya bakıver. "
" Şey, sana yardım olsun diye öyle dedim."
" Hani demin köle olmam dediydin de. "

Babasının poşete doldurduğu yiyecek ve içecekleri kızın dairesine bıraktı. Kızı daha yakından görünce tam çarpıldı. Ona aşık oldu. Sonraki günlerde marketten çıkmaz oldu. Kız telefon edip bir kutu kibrit istese bile ayağına götürdü. Aylar sonra babası yokken kıza markette arkadaşlık teklif etti ama kız bu teklifi reddetti:  " Ay, şuna bak, bakkal çırağı. Sen benim pabuçlarımın arkadaşı olursun. Kendini ne sanıyorsun? Dünyada bir tek erkek sen kalsan sana bakmam, bin tane gönlüm olsa birini sana vermem. "
Buna çok üzüldü ve gık diyemedi. Yer yarılsa da içine girsem diye düşündü.
Daha sonraki günlerde kendini derslerine verdi. Çok çalıştı. Ankara Hukuk Fakültesi'ni kazandı ve dört yıl sonra avukat oldu. Fakültede okurken birkaç kıza arkadaşlık teklif eden Eren  avucunu yaladı. Daha sonra İstanbul'a geri dönen Eren bir avukatın yanında bir yıl staj yaptıktan sonra kendi hukuk bürosunu açtı. Kazancı yerindeydi. Bir gün babasının marketine gitti. Yıllar önce kendisine bakkal çırağı diyen kızla karşılaştı. Kız marketten çıktıktan sonra peşine takıldı. Apartmanın girişinde kıza kendini tanıttı ve o zamanlar bakkal çırağı dediğini ama şimdi  bir avukat olduğunu hatırlattı ve arkadaşlık teklifini tekrarladı.
Sarışın kız:  " Avukat değil, astronot olsan sana bakmam, senin arkadaşlık teklifini kabul etmem. Zannetmiyorum ki seninle arkadaş olmak isteyecek bir kız bulunsun. Biz bin kız olsak ve bir adada mahsur kalsak, aramızdaki tek erkek sen olsan inan bir kız çıkıp da sana sarılmaz. Şu sözlerimden utan ve bir daha karşıma çıkma. "

Hızlı adımlarla kızın yanından uzaklaştı. Parka gitti. Dondurma aldı ama dondurmayı yere düşürdü. Az sonra ayağı taşa çarptı, tökezledi, neredeyse yere düşüyordu. Bir banka oturdu. Önünden gelip geçen kızlara imrenerek baktı. Neden benim böyle bir kız arkadaşım yok diye iç geçirdi. İçinden bir ses:  " Olur, Eren olur, sen hele sabret. " dedi.
" Sabret, sabret. Sabredeyim de ne zamana kadar? Yıllar geçiyor, bıktım artık yalnızlıktan. "
" Biraz daha sabret. Yakında senin de bir kız arkadaşın olacak. "
" Yakında mı? Ne kadar yakında? "
" Çok yakında. Pek yakında. "
Gözlerini sıktı. Sağa sola bakındı. Biraz umutlandı. Bakarsın olur diye düşündü. Bakarsın bir gün benim de bir kız arkadaşım olur. Ayağa kalktı. Ellerini pantolonunun ceplerine soktu. Hafiften bir türkü söylemeye başladı ve parkın çıkışına doğru yürüdü.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım

---

Bir forumda bir arkadaş, senin yazdığın aşk hikayeleri hep mutlu sonla bitiyor. Benim yaşım otuzu geçti. Aşık olduğum kızlardan devamlı olarak olumsuz yanıt aldım. Yaz bakalım, benim durumumu yaz. Arkadaşlık teklifimi reddeden kızları yaz. Hikayenin sonunda umudumu tamamen kaybediyorum.
Arkadaşın bu mesajı üzerine bana 1 hafta süre vermesini, en geç bir hafta sonra hikayeyi okuyabileceğini bildirdim. 5 gün sonra BIKTIM ARTIK YALNIZLIKTAN adındaki hikayeyi okuyucuların ilgisine sundum. Arkadaş, hikayeyi çok beğendi. Benim de gençliğimde ters yüz olduğum durumlar vardı. Hikayeyi yazmak zor olmadı.]]> İstanbul'un işlek bir caddesinde marketleri vardı. Babası marketi işletiyordu ama Eren liseyi bitirmiş, üniversite imtihanlarına hazırlanıyordu. Onun ideali hukuk fakültesine girmek ve avukat olmaktı. Bir gün babasının yanına gitti.  Babası: " Oğlum, boş zamanlarında yanıma gelsene. O kadar iş güç var, ben hepsine yetişemiyorum. Gel işin bir ucundan tut. Apartmanlardan telefonla sipariş geliyor, gidemiyorum. Sen gelmezsen bir yardımcı alacağım, haberin olsun. "
Bunun üzerine Eren: " Bırak ya baba, ihtiyacı olan gelir markete ne alacaksa alır. Müşterinin ayağına gitmem. Boğazımı sıksalar kimseye köle olmam. "

Baba oğul konuşmalarını sürdürürken sarı saçlı, mavi gözlü, sümbül, bülbül o kadar güzel bir genç kız markete girdi ki, Eren beyninden vurulmuşa döndü. Neredeyse oturduğu sandalyeden yere düşecekti. Kız iki sakız aldı, elindeki sipariş kağıdını verdi ve kaçamak bir bakış atıp çıkıp gitti. Babası kağıtta yazılanları tezgahın üstüne sıralıyordu. Babasının yanına sokuldu:  " Baba, istersen bunları ben götüreyim. Kız karşıdaki apartmana girdi. Daire numarası kaç? "
" Eren bunları sen mi söylüyorsun? İstenenleri ben götürürüm. Sen buraya bakıver. "
" Şey, sana yardım olsun diye öyle dedim."
" Hani demin köle olmam dediydin de. "

Babasının poşete doldurduğu yiyecek ve içecekleri kızın dairesine bıraktı. Kızı daha yakından görünce tam çarpıldı. Ona aşık oldu. Sonraki günlerde marketten çıkmaz oldu. Kız telefon edip bir kutu kibrit istese bile ayağına götürdü. Aylar sonra babası yokken kıza markette arkadaşlık teklif etti ama kız bu teklifi reddetti:  " Ay, şuna bak, bakkal çırağı. Sen benim pabuçlarımın arkadaşı olursun. Kendini ne sanıyorsun? Dünyada bir tek erkek sen kalsan sana bakmam, bin tane gönlüm olsa birini sana vermem. "
Buna çok üzüldü ve gık diyemedi. Yer yarılsa da içine girsem diye düşündü.
Daha sonraki günlerde kendini derslerine verdi. Çok çalıştı. Ankara Hukuk Fakültesi'ni kazandı ve dört yıl sonra avukat oldu. Fakültede okurken birkaç kıza arkadaşlık teklif eden Eren  avucunu yaladı. Daha sonra İstanbul'a geri dönen Eren bir avukatın yanında bir yıl staj yaptıktan sonra kendi hukuk bürosunu açtı. Kazancı yerindeydi. Bir gün babasının marketine gitti. Yıllar önce kendisine bakkal çırağı diyen kızla karşılaştı. Kız marketten çıktıktan sonra peşine takıldı. Apartmanın girişinde kıza kendini tanıttı ve o zamanlar bakkal çırağı dediğini ama şimdi  bir avukat olduğunu hatırlattı ve arkadaşlık teklifini tekrarladı.
Sarışın kız:  " Avukat değil, astronot olsan sana bakmam, senin arkadaşlık teklifini kabul etmem. Zannetmiyorum ki seninle arkadaş olmak isteyecek bir kız bulunsun. Biz bin kız olsak ve bir adada mahsur kalsak, aramızdaki tek erkek sen olsan inan bir kız çıkıp da sana sarılmaz. Şu sözlerimden utan ve bir daha karşıma çıkma. "

Hızlı adımlarla kızın yanından uzaklaştı. Parka gitti. Dondurma aldı ama dondurmayı yere düşürdü. Az sonra ayağı taşa çarptı, tökezledi, neredeyse yere düşüyordu. Bir banka oturdu. Önünden gelip geçen kızlara imrenerek baktı. Neden benim böyle bir kız arkadaşım yok diye iç geçirdi. İçinden bir ses:  " Olur, Eren olur, sen hele sabret. " dedi.
" Sabret, sabret. Sabredeyim de ne zamana kadar? Yıllar geçiyor, bıktım artık yalnızlıktan. "
" Biraz daha sabret. Yakında senin de bir kız arkadaşın olacak. "
" Yakında mı? Ne kadar yakında? "
" Çok yakında. Pek yakında. "
Gözlerini sıktı. Sağa sola bakındı. Biraz umutlandı. Bakarsın olur diye düşündü. Bakarsın bir gün benim de bir kız arkadaşım olur. Ayağa kalktı. Ellerini pantolonunun ceplerine soktu. Hafiften bir türkü söylemeye başladı ve parkın çıkışına doğru yürüdü.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım

---

Bir forumda bir arkadaş, senin yazdığın aşk hikayeleri hep mutlu sonla bitiyor. Benim yaşım otuzu geçti. Aşık olduğum kızlardan devamlı olarak olumsuz yanıt aldım. Yaz bakalım, benim durumumu yaz. Arkadaşlık teklifimi reddeden kızları yaz. Hikayenin sonunda umudumu tamamen kaybediyorum.
Arkadaşın bu mesajı üzerine bana 1 hafta süre vermesini, en geç bir hafta sonra hikayeyi okuyabileceğini bildirdim. 5 gün sonra BIKTIM ARTIK YALNIZLIKTAN adındaki hikayeyi okuyucuların ilgisine sundum. Arkadaş, hikayeyi çok beğendi. Benim de gençliğimde ters yüz olduğum durumlar vardı. Hikayeyi yazmak zor olmadı.]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121554 Mon, 13 Jan 2025 13:28:02 +0000 Serdar102]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121554 Genç manken defilelerde boy gösteriyor ve televizyon reklamlarında oynuyordu. Bakışı, duruşu, yürüyüşü inanılmaz bir karizmaydı. Özel olarak düzenlenen davetlerde ilgiyi üzerinde topluyordu. Genç kızlar, onu yakından görebilmek için, birbirlerini ezerlerdi. Sonra da kim en çok yanına sokuldu, kim elini tuttu tartışması başlardı:
" Hiç boşuna konuşmayın, ben bir karış yanına geldim. "
" O da bir şey mi? Teni tenime değdi. Eliyle kolumu elledi. Sıcaklığı hala üstümde. "
Genç manken bir gün yakın arkadaşlarından şöyle bir teklif aldı. Bikini defilesi vardı ve mutlaka gelmeliydi. Bizimki önce gitmem dedi, naza çekti ama sonunda gitti. Podyuma ilk çıkan manken kız, görülmemiş güzellikte: Dört renkli saçları ( sarı, mavi, yeşil, kırmızı ) edalı bakışları, hak etti alkışları. Manken kızın güzelliği karşısında beyninden vurulmuşa dönen genç mankenin gözü diğerlerini görmedi. Sessizce yerinden kalktı, kulise doğru yöneldi. Onun geldiğini gören kulis görevlisi kapıyı ardına kadar açtı. Manken kızla kısa bir görüşme yaptı ve kalbini çalarak kaçtı. Manken kız avazı çıktığı kadar bağırıyordu:
" Hırsız var! Kalbimi çaldı, kaçıyor. "

Kuliste bulunan manken kızlar, onu durdurmaya cesaret edemedi. Sonrasında ne mi oldu? Teklifler çoktu, genç manken ilk uçakla Paris'e uçtu. Orada defileye çıkacaktı. Kalpsiz kalan manken kız ikinci uçakla Paris'e uçtu. Çıktığı ilk defilede gencin kalbini çalarak İstanbul'a döndü. Tabi diğer uçakla genç manken peşinden. Bu iki hırsız birbirlerine kalplerini geri vermediler. Söz, nişan faslını atlayarak üçüncü gün evlendiler. Mankenliğe devam ettiler. Bir farkla: Genç gelin artık bikini defilesine çıkmıyordu.
Siz siz olun kalbinizi çaldırmayın. Eğer çaldırır da çalanın kalbini çalamazsanız yandığınızın resmidir. Kalbiniz hırsızın elinde sızlar durur.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım]]> Genç manken defilelerde boy gösteriyor ve televizyon reklamlarında oynuyordu. Bakışı, duruşu, yürüyüşü inanılmaz bir karizmaydı. Özel olarak düzenlenen davetlerde ilgiyi üzerinde topluyordu. Genç kızlar, onu yakından görebilmek için, birbirlerini ezerlerdi. Sonra da kim en çok yanına sokuldu, kim elini tuttu tartışması başlardı:
" Hiç boşuna konuşmayın, ben bir karış yanına geldim. "
" O da bir şey mi? Teni tenime değdi. Eliyle kolumu elledi. Sıcaklığı hala üstümde. "
Genç manken bir gün yakın arkadaşlarından şöyle bir teklif aldı. Bikini defilesi vardı ve mutlaka gelmeliydi. Bizimki önce gitmem dedi, naza çekti ama sonunda gitti. Podyuma ilk çıkan manken kız, görülmemiş güzellikte: Dört renkli saçları ( sarı, mavi, yeşil, kırmızı ) edalı bakışları, hak etti alkışları. Manken kızın güzelliği karşısında beyninden vurulmuşa dönen genç mankenin gözü diğerlerini görmedi. Sessizce yerinden kalktı, kulise doğru yöneldi. Onun geldiğini gören kulis görevlisi kapıyı ardına kadar açtı. Manken kızla kısa bir görüşme yaptı ve kalbini çalarak kaçtı. Manken kız avazı çıktığı kadar bağırıyordu:
" Hırsız var! Kalbimi çaldı, kaçıyor. "

Kuliste bulunan manken kızlar, onu durdurmaya cesaret edemedi. Sonrasında ne mi oldu? Teklifler çoktu, genç manken ilk uçakla Paris'e uçtu. Orada defileye çıkacaktı. Kalpsiz kalan manken kız ikinci uçakla Paris'e uçtu. Çıktığı ilk defilede gencin kalbini çalarak İstanbul'a döndü. Tabi diğer uçakla genç manken peşinden. Bu iki hırsız birbirlerine kalplerini geri vermediler. Söz, nişan faslını atlayarak üçüncü gün evlendiler. Mankenliğe devam ettiler. Bir farkla: Genç gelin artık bikini defilesine çıkmıyordu.
Siz siz olun kalbinizi çaldırmayın. Eğer çaldırır da çalanın kalbini çalamazsanız yandığınızın resmidir. Kalbiniz hırsızın elinde sızlar durur.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121553 Mon, 13 Jan 2025 13:27:04 +0000 Serdar102]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121553 Bir babayiğit ki, ama ne babayiğit: Bir sekseni geçen boyu, oldukça kaslı vücudu, güçlü kolları, anadan sürmeli gözleri.  Tam bir Anadolu delikanlısı.
Köylü çocuğuydu ama kendi köyünde pek eğlenmez, gezerdi. Bazen yürüyerek giderdi, bazen atla giderdi. Başka köylere giderdi, kasabalara giderdi, şehirlere giderdi. Gittiği yerlerde, yolun orta yerinden, sol eli cebinde, biçimlice yürürdü: Başı dik, alnı açık, göğüs ileride.
Okuma-yazma bilirdi. Köyünde okul yoktu ama gittiği kasaba ve şehirlerde orada bir harf, burada iki harf derken, epey bir ilerleme sağlamış, önce yazmayı, sonra okumayı öğrenmişti. Yazma öğrenmeden okuma öğrenilemezdi. Yazısı pek güzeldi. Harfleri birbiri peşi sıra inci gibi dizer, sanki sanırsın yürüyüşe çıkmış asker bunlar.
Savaşı sevmezdi. Tam bir barış taraftarıydı. Ne zaman elinde davul bir tellal görse ( Padişahın fermanıdır. Urumeliye sefere çıkılacak, asker toplansın. ) dendiğini duysa, ortadan kaybolurdu. Dağ-taş gezerdi. Her ne için olursa olsun, insanların birbirine düşman edilip, savaştırılmalarına karşıydı. Dili, milliyeti ayrı diye neden insanlar birbirini öldürürdü, aklı almazdı.
İnsanlara yardım ederdi. Bilmem ne köyünün, bilmem ne adındaki ağası, köylüyü mü eziyordu, haksızlık mı yapıyordu. O köylü güvercinin kanadıyla bir haber uçursa, ertesi gün, ağanın konağındaydı. Tatlı diliyle, güler yüzüyle ağayı ikna eder, söz alırdı. Artık o ağa, Babayiğit'in, dünya-ahiret kardeşiydi. Onuruna konakta eğlenceler tertiplenir, ziyafetler verilirdi. Sonraki zamanlarda da Babayiğit arada bir ağanın konağına uğrar, sohbet ederdi.

Ay Parçası. Ayın ondördü gibi güzel. O kız ki, güzel doğmuş, büyüdükçe daha da güzelleşmiş. Kendinden emin konuşması, kaçamak bakışlarıyla dünya güzeli.
Babayiğit'in yolu Ay Parçası'nın köyüne düşmüştü. İkisi, köy meydanında karşılaşınca olan oldu: Babayiğit'in göğsünün sol tarafında bir volkan patlamıştı. Alevli lavlar damarlarından vücuduna yayıldıkça, Babayiğit'e ani bir titreme gelmişti. Ay Parçası da Babayiğit'ten farklı bir durumda değildi. İlk görüşte aşk buydu işte. Birbirlerine sevdalanmışlardı.

Günler günleri kovaladı. Babayiğit ile Ay Parçası, dağda, bayırda sık sık buluşuyor, konuşup, koklaşıyorlardı. Birbirlerinden ayrılmayacaklarını söyleyip, evlenmek istiyorlardı. Ailelerine durumu açtıklarında, Ay Parçası'nın babası, zengindi ama iyi niyetliydi. Olur, demişti. Babayiğit'in babası ise, fakirdi ama kötü niyetliydi. Olmaz, demişti. Ben zengin kızını gelin istemem. Biz fakiriz, fakir oğlana, fakir kız yakışır. Davul dengi dengine, oğlumu vermem zengine. Zenginin parası çoktur, sevdası yoktur.
Babayiğit yalvardı, ağladı ama babasını sözünden döndürmesi ne mümkün. Bu duruma sinirlenen zalim baba, evin samanlığına oğlunu zincirle bağladı. Oracıkta oğlunun göğsünü kızgın demirle dağladı. Babayiğit'in feryatlarına yer-gök ağladı.

Duyanlar, duymayanlara söyledi.
Ay Parçası o anda köydeydi.
Gece yarısı atına atladı.
Gidip Babayiğit'i kurtardı.
Köyüne geri dönmedi.
Atını dağlara vurdu.

Zalim baba tek başına.
Takmış dört serseri peşine.
Gidip Ay Parçası'nın köyüne.
Kurşun sıkmış onun soyuna.

Ay Parçası öksüz kaldı.
Babayiğit'le uzaklara kaçtı.
Evlendi başına taç taktı.
Dört çocukla neşe saçtı.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım]]> Bir babayiğit ki, ama ne babayiğit: Bir sekseni geçen boyu, oldukça kaslı vücudu, güçlü kolları, anadan sürmeli gözleri.  Tam bir Anadolu delikanlısı.
Köylü çocuğuydu ama kendi köyünde pek eğlenmez, gezerdi. Bazen yürüyerek giderdi, bazen atla giderdi. Başka köylere giderdi, kasabalara giderdi, şehirlere giderdi. Gittiği yerlerde, yolun orta yerinden, sol eli cebinde, biçimlice yürürdü: Başı dik, alnı açık, göğüs ileride.
Okuma-yazma bilirdi. Köyünde okul yoktu ama gittiği kasaba ve şehirlerde orada bir harf, burada iki harf derken, epey bir ilerleme sağlamış, önce yazmayı, sonra okumayı öğrenmişti. Yazma öğrenmeden okuma öğrenilemezdi. Yazısı pek güzeldi. Harfleri birbiri peşi sıra inci gibi dizer, sanki sanırsın yürüyüşe çıkmış asker bunlar.
Savaşı sevmezdi. Tam bir barış taraftarıydı. Ne zaman elinde davul bir tellal görse ( Padişahın fermanıdır. Urumeliye sefere çıkılacak, asker toplansın. ) dendiğini duysa, ortadan kaybolurdu. Dağ-taş gezerdi. Her ne için olursa olsun, insanların birbirine düşman edilip, savaştırılmalarına karşıydı. Dili, milliyeti ayrı diye neden insanlar birbirini öldürürdü, aklı almazdı.
İnsanlara yardım ederdi. Bilmem ne köyünün, bilmem ne adındaki ağası, köylüyü mü eziyordu, haksızlık mı yapıyordu. O köylü güvercinin kanadıyla bir haber uçursa, ertesi gün, ağanın konağındaydı. Tatlı diliyle, güler yüzüyle ağayı ikna eder, söz alırdı. Artık o ağa, Babayiğit'in, dünya-ahiret kardeşiydi. Onuruna konakta eğlenceler tertiplenir, ziyafetler verilirdi. Sonraki zamanlarda da Babayiğit arada bir ağanın konağına uğrar, sohbet ederdi.

Ay Parçası. Ayın ondördü gibi güzel. O kız ki, güzel doğmuş, büyüdükçe daha da güzelleşmiş. Kendinden emin konuşması, kaçamak bakışlarıyla dünya güzeli.
Babayiğit'in yolu Ay Parçası'nın köyüne düşmüştü. İkisi, köy meydanında karşılaşınca olan oldu: Babayiğit'in göğsünün sol tarafında bir volkan patlamıştı. Alevli lavlar damarlarından vücuduna yayıldıkça, Babayiğit'e ani bir titreme gelmişti. Ay Parçası da Babayiğit'ten farklı bir durumda değildi. İlk görüşte aşk buydu işte. Birbirlerine sevdalanmışlardı.

Günler günleri kovaladı. Babayiğit ile Ay Parçası, dağda, bayırda sık sık buluşuyor, konuşup, koklaşıyorlardı. Birbirlerinden ayrılmayacaklarını söyleyip, evlenmek istiyorlardı. Ailelerine durumu açtıklarında, Ay Parçası'nın babası, zengindi ama iyi niyetliydi. Olur, demişti. Babayiğit'in babası ise, fakirdi ama kötü niyetliydi. Olmaz, demişti. Ben zengin kızını gelin istemem. Biz fakiriz, fakir oğlana, fakir kız yakışır. Davul dengi dengine, oğlumu vermem zengine. Zenginin parası çoktur, sevdası yoktur.
Babayiğit yalvardı, ağladı ama babasını sözünden döndürmesi ne mümkün. Bu duruma sinirlenen zalim baba, evin samanlığına oğlunu zincirle bağladı. Oracıkta oğlunun göğsünü kızgın demirle dağladı. Babayiğit'in feryatlarına yer-gök ağladı.

Duyanlar, duymayanlara söyledi.
Ay Parçası o anda köydeydi.
Gece yarısı atına atladı.
Gidip Babayiğit'i kurtardı.
Köyüne geri dönmedi.
Atını dağlara vurdu.

Zalim baba tek başına.
Takmış dört serseri peşine.
Gidip Ay Parçası'nın köyüne.
Kurşun sıkmış onun soyuna.

Ay Parçası öksüz kaldı.
Babayiğit'le uzaklara kaçtı.
Evlendi başına taç taktı.
Dört çocukla neşe saçtı.

SON

Yazan: Serdar Yıldırım]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121301 Fri, 25 Feb 2022 08:35:36 +0000 Bey-az]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=121301 Yazılarımın baş kahramanı
Seni yazıyorum yine, haberin olmayacak biliyorum..
Konum yine sen
İçimde yine acı
Kanayan bir yanım var
Sen mutlu,  ben pişman
Saçlarının dalgasında
Gözlerin kahvesinde kaldı umutlarım..

Yanağında ki gamzene gizlendi herşeyim..
Bitmeyen bir hikaye kitabı olarak kaldın
Ayraç koyduğum yerde kaldı, bitiremedim..
Belkide bitirmek istedim. Bu hikaye kitabını sonunu getirmek istemedim.. Oysa her hikayenin bir sonu vardır dimi.. Aslında bu hikaye çoktan sonlandı ben bitiremedim içimde..
Farklı şehirlere gidiyorum bazen
Seni arıyorum o şehirlerde, belki karşılaşırız diye..
Tanıyabilir miyim seni bilmiyorum
O dalgalı saçlarından, gülünce yanağında beliren gamzenden, kahve gözlerinde ki ışıltıdan
Değişmiş olmalısın
Tıpkı ben gibi, hayat gibi
Gül Bakışlarında kaldı tüm maviliklerim..
Gecem zifiri bir karanlık
Ateşin kırmızısı yakmıyor belki, yarım kalınmışlık yakıyor içimi
Yaktım bir sigara yine, gökyüzüne bırakıyorum tüm dumanını
Bahsedemiyorum kimseye senden
Kendime bile
Adını anmak bile öylesine acı ki !
Tarifini yapamıyorum
Bak bahar geliyor yine  gelincikler açacak her yerde..
Benim benim yüreğime yine kan damlayacak
Sen yarım kalmış hikaye kitabım

Gül bakışlarında umudumu bıraktığım
Vazgeçtiğim
Unutamadığım
Kalbimde ki  en derin yaram…
Birgün karşılaşırsak seninle
Bir parça umut ver, bir gülümseyişini çok görme
Sadece Merhaba desen bile razıyım, sessinin tınısında kaybolayım bırak..
İçim acıyor belki ama sen mutlusun ya şimdi.
Gülüşlerin eskisinden daha da güzel
Umutların daha da güçlü
Sen baharsın
Sen umutsun…

Ben senin için tüm acılara eyvallah dedim.
Sen mutlu kal yeter ki gül bakışlım..]]> Yazılarımın baş kahramanı
Seni yazıyorum yine, haberin olmayacak biliyorum..
Konum yine sen
İçimde yine acı
Kanayan bir yanım var
Sen mutlu,  ben pişman
Saçlarının dalgasında
Gözlerin kahvesinde kaldı umutlarım..

Yanağında ki gamzene gizlendi herşeyim..
Bitmeyen bir hikaye kitabı olarak kaldın
Ayraç koyduğum yerde kaldı, bitiremedim..
Belkide bitirmek istedim. Bu hikaye kitabını sonunu getirmek istemedim.. Oysa her hikayenin bir sonu vardır dimi.. Aslında bu hikaye çoktan sonlandı ben bitiremedim içimde..
Farklı şehirlere gidiyorum bazen
Seni arıyorum o şehirlerde, belki karşılaşırız diye..
Tanıyabilir miyim seni bilmiyorum
O dalgalı saçlarından, gülünce yanağında beliren gamzenden, kahve gözlerinde ki ışıltıdan
Değişmiş olmalısın
Tıpkı ben gibi, hayat gibi
Gül Bakışlarında kaldı tüm maviliklerim..
Gecem zifiri bir karanlık
Ateşin kırmızısı yakmıyor belki, yarım kalınmışlık yakıyor içimi
Yaktım bir sigara yine, gökyüzüne bırakıyorum tüm dumanını
Bahsedemiyorum kimseye senden
Kendime bile
Adını anmak bile öylesine acı ki !
Tarifini yapamıyorum
Bak bahar geliyor yine  gelincikler açacak her yerde..
Benim benim yüreğime yine kan damlayacak
Sen yarım kalmış hikaye kitabım

Gül bakışlarında umudumu bıraktığım
Vazgeçtiğim
Unutamadığım
Kalbimde ki  en derin yaram…
Birgün karşılaşırsak seninle
Bir parça umut ver, bir gülümseyişini çok görme
Sadece Merhaba desen bile razıyım, sessinin tınısında kaybolayım bırak..
İçim acıyor belki ama sen mutlusun ya şimdi.
Gülüşlerin eskisinden daha da güzel
Umutların daha da güçlü
Sen baharsın
Sen umutsun…

Ben senin için tüm acılara eyvallah dedim.
Sen mutlu kal yeter ki gül bakışlım..]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=99654 Wed, 08 Jul 2020 10:58:54 +0000 Bey-az]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=99654 Her katil mutlaka olay yerine gelir demiştin ben dönmemem demiştim bunun dönüşü yok demiştim ama bak geldim  üstelik yıllar sonra biliyorum senin yüreğine bıraktığım o acı artık kabuk bağladı artık başkasına aitsin sen değişmişsin, büyümüşsün küçüğüm ama gözlerin ve gülüşün hala aynı onlar hiç değişmemişler bunca seneye ragmen.
Yanında başka biri var, elini başka biri tutuyor sen başkasısın olmuşsun mutlusun ya inan senden böyle haber alınca bende mutlu oluyorum çünkü sadece mutlulukları hakediyorsun meleğim.
Katiller cesetlerini görmeye gelirlemiş ben çok geç geldim. Kendime yeni bir sayfa açtım mutlu olurum sandım ama olmadı be güzel yüreklim seni bırakıp giderken arkamdan ettiğin beddualar iki yakamı bir araya getiremedi. Hala serseri bir adamım ben, bende büyüdüm aslında küçüğüm.

Şimdi yıllar önceki o ana dönüyorum masum bakışların gülüşün gözlerimin önünde. Senin ellerin hep sıcakcıktı benimse soğuk ellerimi hep sen ısıtırdın sana saatlerce anlatırdım içimdekileri sen sessizce tebbessüm eder beni dinlerdin. Beni dinlemeni özledim.
Biliyorum çok geç kaldım artık sen hiç olmayacaksın. Olsun belki birgün sende gelirsin katilinin ne kadar pişman olduğunu görmeye. Giderken herşey o kadar kolaydı ki ! canım yanmadı bitti işte dedim aldım elime ceketi gittim başka kadınlar tanıdım küçüğüm, birşeyler hissettim onlara karşıda ne yalan söyliyim ama kimse senin gibi yer etmedi gönlümde .

Unutmak için çaba harcamadım hiç seni, hatırlamakta istemedim. Hayatımı yaşadım sadece senin kadar üzülmedim, kahrolmadım ilk zamanlar belki ama şimdi öyle bir yanıyor ki canım  ben mutluluk oyunu oynarken hayata ve herkese yüreğim öyle kanamış ki ben bunu kan revan içinde kaldığımda anladım yani yine çok geç anladım .

Ben ilk kez senin yanındaağlamıştım erkek adam ağlamaz derler ya  yalan be güzelim ağlar. Şimdi hergün ağlıyorum sensizliğe.. yaptıklarıma yine kimse bilmiyor.
Dimdik ayaktayım vesselam lakin yüreğimde kocaman bir en kaz var. Senin en kazın.
Biliyor musun ? Evlendiğini duyduğum gün dondum kaldım sanki bir uçurumdan atıldım sanki sonra dedim ki allah mutlu mesut etsin bir ömür boyu. Ama yüreğime kor düştü.
Seni sevgini unuttuğum anda o haberi almamla yıkıldım neden dedim kendime sen bırakıp gittin sen terkettin seni aradığında birkez olsun konuşmadın şimdi bu acıda neyin nesi dedim. Sonra fotoraflarınızı gördüm küçüğüm bir su kadar masum ve güzel olmuşsun aslında bu değildi canımı yakan gözlerin gözlerin aşkla bakıyordu sen aşık olmuşssun küçüğüm  olsun mutlu olmalısın aşkla yaşamalısın zaten.

Ben beceriksiz adamın tekiyimm affet beni . Yapamadım yine olsa yine yapamazdım ben seni hiç haketmedim.

Sen bilmesende küçüğüm. Yüreğimdeki o yerini hiç kimse dolduramadı dolduramayacakta içimde kanayan yaradan kimsenin haberi olmayacak ben bu yarayla kara toprağa gireceğim.


Yüreğe kim gelirse gelsin, sen en gizli yerimde hala benimle yaşıyorsun.
Gülümselerin, yanağındaki gamzen ve o kahve gözlerinle en özel yerimde yaşıyorsun.
Birgün karşılaşırsak eğer sadece gözlerime bak yeter.
Biliyorum seni çok kırdım ama ben senin için senden vazgeçtim.
Belki birgün herşey değişir be imkansızım
Gelsen bir şiirime ortak olsan eskisi gibi
Neyse be güzel bakışlım.. 


Şimdi geldiğim bu yerden geri gidiyorum her katilin yaptığı gibi yüreğimde kocaman bir yara ve sensizlikle ama seni yaşatarak içimde]]> Her katil mutlaka olay yerine gelir demiştin ben dönmemem demiştim bunun dönüşü yok demiştim ama bak geldim  üstelik yıllar sonra biliyorum senin yüreğine bıraktığım o acı artık kabuk bağladı artık başkasına aitsin sen değişmişsin, büyümüşsün küçüğüm ama gözlerin ve gülüşün hala aynı onlar hiç değişmemişler bunca seneye ragmen.
Yanında başka biri var, elini başka biri tutuyor sen başkasısın olmuşsun mutlusun ya inan senden böyle haber alınca bende mutlu oluyorum çünkü sadece mutlulukları hakediyorsun meleğim.
Katiller cesetlerini görmeye gelirlemiş ben çok geç geldim. Kendime yeni bir sayfa açtım mutlu olurum sandım ama olmadı be güzel yüreklim seni bırakıp giderken arkamdan ettiğin beddualar iki yakamı bir araya getiremedi. Hala serseri bir adamım ben, bende büyüdüm aslında küçüğüm.

Şimdi yıllar önceki o ana dönüyorum masum bakışların gülüşün gözlerimin önünde. Senin ellerin hep sıcakcıktı benimse soğuk ellerimi hep sen ısıtırdın sana saatlerce anlatırdım içimdekileri sen sessizce tebbessüm eder beni dinlerdin. Beni dinlemeni özledim.
Biliyorum çok geç kaldım artık sen hiç olmayacaksın. Olsun belki birgün sende gelirsin katilinin ne kadar pişman olduğunu görmeye. Giderken herşey o kadar kolaydı ki ! canım yanmadı bitti işte dedim aldım elime ceketi gittim başka kadınlar tanıdım küçüğüm, birşeyler hissettim onlara karşıda ne yalan söyliyim ama kimse senin gibi yer etmedi gönlümde .

Unutmak için çaba harcamadım hiç seni, hatırlamakta istemedim. Hayatımı yaşadım sadece senin kadar üzülmedim, kahrolmadım ilk zamanlar belki ama şimdi öyle bir yanıyor ki canım  ben mutluluk oyunu oynarken hayata ve herkese yüreğim öyle kanamış ki ben bunu kan revan içinde kaldığımda anladım yani yine çok geç anladım .

Ben ilk kez senin yanındaağlamıştım erkek adam ağlamaz derler ya  yalan be güzelim ağlar. Şimdi hergün ağlıyorum sensizliğe.. yaptıklarıma yine kimse bilmiyor.
Dimdik ayaktayım vesselam lakin yüreğimde kocaman bir en kaz var. Senin en kazın.
Biliyor musun ? Evlendiğini duyduğum gün dondum kaldım sanki bir uçurumdan atıldım sanki sonra dedim ki allah mutlu mesut etsin bir ömür boyu. Ama yüreğime kor düştü.
Seni sevgini unuttuğum anda o haberi almamla yıkıldım neden dedim kendime sen bırakıp gittin sen terkettin seni aradığında birkez olsun konuşmadın şimdi bu acıda neyin nesi dedim. Sonra fotoraflarınızı gördüm küçüğüm bir su kadar masum ve güzel olmuşsun aslında bu değildi canımı yakan gözlerin gözlerin aşkla bakıyordu sen aşık olmuşssun küçüğüm  olsun mutlu olmalısın aşkla yaşamalısın zaten.

Ben beceriksiz adamın tekiyimm affet beni . Yapamadım yine olsa yine yapamazdım ben seni hiç haketmedim.

Sen bilmesende küçüğüm. Yüreğimdeki o yerini hiç kimse dolduramadı dolduramayacakta içimde kanayan yaradan kimsenin haberi olmayacak ben bu yarayla kara toprağa gireceğim.


Yüreğe kim gelirse gelsin, sen en gizli yerimde hala benimle yaşıyorsun.
Gülümselerin, yanağındaki gamzen ve o kahve gözlerinle en özel yerimde yaşıyorsun.
Birgün karşılaşırsak eğer sadece gözlerime bak yeter.
Biliyorum seni çok kırdım ama ben senin için senden vazgeçtim.
Belki birgün herşey değişir be imkansızım
Gelsen bir şiirime ortak olsan eskisi gibi
Neyse be güzel bakışlım.. 


Şimdi geldiğim bu yerden geri gidiyorum her katilin yaptığı gibi yüreğimde kocaman bir yara ve sensizlikle ama seni yaşatarak içimde]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=99582 Fri, 05 Aug 2016 06:35:58 +0000 Beyaz]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=99582 Seni bırakıp gittiğim gün, içimdeki acının zamanla geçeceği düşündüm
Bırakıp gitmek kolaydı benim için
Aslında ilk başlarda koymadı yokluğun
Yavaş yavaş usul usul hissettim yokluğunu
Televizyonda izlediğim bir dizinin başrol oyuncuları oluverdik
Okuduğum kitapların baş kahramanlarıydık
Yine bir terkeden vardı , yine bir kalan
Aslında zor olacağını düşünmemiştim bu kadar
Ve seni unutmayacaktım, ama içimde bu kadar acımayacaktı geçecekti zamanla
Sen ve ben ayrı dünyaların insanıydık olamazdık farklıydık

Ama seneler geçti, seni unutmadım
Unutmadığım gibide içimdeki acı hiç geçmedi, aksine daha çok canım yandı
Yanımda olsaydı daha farklı olur muydu diyorum !
Kahverengi gözlerini, gülüşünü çok özlüyorum
Yüzünün kıvrımlarını, ellerinin sıcaklığını hiç unutmadım

Diyeceksin ki ! bunları demeye ne hakkın var bırakıp gittin
Beni yaktın ve küllerimi savurdun beni sevmeye, özlemeye hakkın yok diyeceksin
Haklısın sevmeyede özlemeyede hakkım yok aslında seni
Çok sular haktı çok şeyler değişti
Ama içimdeki acı seni bırakıp giderken ki o acı geçmedi

Şimdiler de diyorum ki ! keşke gitmeden son kez konuşsaydım
Son kez gözlerinin içine baksaydım
Son kez sımsıkı sarılsaydım
Belki bu kadar acımazdı canım
Sana haketmediğin şekilde veda ettim, o anki bir mecburiyetle
Belkide veda bile edemediğim için bu kadar çok canım yanıyor hala
Veda etmeyi bile beceremeyen beceriksizin tekiyim ben
Sonsuza kadar unutulmayacaksın
İçimde kanayan en büyük yaramsın
Yıllar bu yarayı kabuk bağlatamadı, ölünceye dekte kabuki bağlamayacak
Sen unutulmazım, imkansızlığım ve içimde bir yerlerde yaşayacak olansın


Bunca seneye ragmen hala içimdesin
Canım hala acıyor ilk günkü gibi
Veda bile edemeden terkettiğim
Sen hep mutlu kal, ]]> Seni bırakıp gittiğim gün, içimdeki acının zamanla geçeceği düşündüm
Bırakıp gitmek kolaydı benim için
Aslında ilk başlarda koymadı yokluğun
Yavaş yavaş usul usul hissettim yokluğunu
Televizyonda izlediğim bir dizinin başrol oyuncuları oluverdik
Okuduğum kitapların baş kahramanlarıydık
Yine bir terkeden vardı , yine bir kalan
Aslında zor olacağını düşünmemiştim bu kadar
Ve seni unutmayacaktım, ama içimde bu kadar acımayacaktı geçecekti zamanla
Sen ve ben ayrı dünyaların insanıydık olamazdık farklıydık

Ama seneler geçti, seni unutmadım
Unutmadığım gibide içimdeki acı hiç geçmedi, aksine daha çok canım yandı
Yanımda olsaydı daha farklı olur muydu diyorum !
Kahverengi gözlerini, gülüşünü çok özlüyorum
Yüzünün kıvrımlarını, ellerinin sıcaklığını hiç unutmadım

Diyeceksin ki ! bunları demeye ne hakkın var bırakıp gittin
Beni yaktın ve küllerimi savurdun beni sevmeye, özlemeye hakkın yok diyeceksin
Haklısın sevmeyede özlemeyede hakkım yok aslında seni
Çok sular haktı çok şeyler değişti
Ama içimdeki acı seni bırakıp giderken ki o acı geçmedi

Şimdiler de diyorum ki ! keşke gitmeden son kez konuşsaydım
Son kez gözlerinin içine baksaydım
Son kez sımsıkı sarılsaydım
Belki bu kadar acımazdı canım
Sana haketmediğin şekilde veda ettim, o anki bir mecburiyetle
Belkide veda bile edemediğim için bu kadar çok canım yanıyor hala
Veda etmeyi bile beceremeyen beceriksizin tekiyim ben
Sonsuza kadar unutulmayacaksın
İçimde kanayan en büyük yaramsın
Yıllar bu yarayı kabuk bağlatamadı, ölünceye dekte kabuki bağlamayacak
Sen unutulmazım, imkansızlığım ve içimde bir yerlerde yaşayacak olansın


Bunca seneye ragmen hala içimdesin
Canım hala acıyor ilk günkü gibi
Veda bile edemeden terkettiğim
Sen hep mutlu kal, ]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=99166 Thu, 16 Jan 2014 08:31:51 +0000 Xesar]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=99166 Yağmurlu bir İstanbul sabahında; bütün kötülüklerden arındırmak için, ruhumu Şahrud’un göz yaşlarıyla yıkıyorum. Keskin bir soğuk işliyor bedenimin sinir noktalarına, titriyorum. Yılların eskitemediği bu şehrin, içinde yazılı yüzlerce, binlerce hikaye ,okşayıp geçerken yanaklarımı durduk yere ani bir kahkaha patlatıyorum. Etraftaki meraklı bakışlar bir bana, bir bavuluma çevrilmişken, martılar çığlıklarıyla eşlik ediyor tuhaf bir resital sunuyoruz.
Dün akşamüstü geliveriyor birden aklıma; o kadar çok şey yaptım ki ben bile inanamadım kendime. Sanırım bu aralar en büyük sorunumda bu, yapmış olduğum şeyleri ya kabul edemiyorum yada inanamıyorum. Tuhaf dürtüler içerisinde çok bilinmeyenli bir denklem kargaşasındayım. X ve y hayatımın neresine koyarsan koy, birbirleriyle ne kadar çarparsan çarp a ve b olmuyorlar. Bir türlü problemlerin sonuçlarına, matematiğin yada hayatın hangi formülünü kullanırsam kullanayım ulaşamıyorum.
Dün gece senin için bir şeyler yapmak geçti yüreğimden. Yeditepeli şehrin her bir tepesini dolaşıp bütün hüzünlerini topladım. Her biri bavulumun farklı bir köşesinde saklı. Vapurla karşıya geçerken trenin sesini duyuyorum uzaklardan nasılda bağırıyor. Taşıyacağı yükün ağırlığını hissetmiş bir metal yığını olabilir mi ? yoksa sadece benim kuruntularım mı bunlar…Her neyse vakit gelmiş farkında bile değilim ,bilirsin zaten kağıt kalemi elime alınca zamanın nasıl geçtiğinin farkına bile varamıyorum. Akrep ve yelkovanın kovalamacası benim için hiçbir anlam ifade etmiyor şiirsel zamanlarımda…
Bu şehrin bütün hüzünleri bavulumda usulca yol alıyoruz Haydarpaşa’dan . Uğramasın diye hüzünler bir kez daha senin sokağına . Bavulumda bu şehrin hüzünleri, yüreğimde anlam veremediğim bir sızı gidiyorum birkaç sevda uzağına…
Xesar
Şiirsel bir zamandan….]]> Yağmurlu bir İstanbul sabahında; bütün kötülüklerden arındırmak için, ruhumu Şahrud’un göz yaşlarıyla yıkıyorum. Keskin bir soğuk işliyor bedenimin sinir noktalarına, titriyorum. Yılların eskitemediği bu şehrin, içinde yazılı yüzlerce, binlerce hikaye ,okşayıp geçerken yanaklarımı durduk yere ani bir kahkaha patlatıyorum. Etraftaki meraklı bakışlar bir bana, bir bavuluma çevrilmişken, martılar çığlıklarıyla eşlik ediyor tuhaf bir resital sunuyoruz.
Dün akşamüstü geliveriyor birden aklıma; o kadar çok şey yaptım ki ben bile inanamadım kendime. Sanırım bu aralar en büyük sorunumda bu, yapmış olduğum şeyleri ya kabul edemiyorum yada inanamıyorum. Tuhaf dürtüler içerisinde çok bilinmeyenli bir denklem kargaşasındayım. X ve y hayatımın neresine koyarsan koy, birbirleriyle ne kadar çarparsan çarp a ve b olmuyorlar. Bir türlü problemlerin sonuçlarına, matematiğin yada hayatın hangi formülünü kullanırsam kullanayım ulaşamıyorum.
Dün gece senin için bir şeyler yapmak geçti yüreğimden. Yeditepeli şehrin her bir tepesini dolaşıp bütün hüzünlerini topladım. Her biri bavulumun farklı bir köşesinde saklı. Vapurla karşıya geçerken trenin sesini duyuyorum uzaklardan nasılda bağırıyor. Taşıyacağı yükün ağırlığını hissetmiş bir metal yığını olabilir mi ? yoksa sadece benim kuruntularım mı bunlar…Her neyse vakit gelmiş farkında bile değilim ,bilirsin zaten kağıt kalemi elime alınca zamanın nasıl geçtiğinin farkına bile varamıyorum. Akrep ve yelkovanın kovalamacası benim için hiçbir anlam ifade etmiyor şiirsel zamanlarımda…
Bu şehrin bütün hüzünleri bavulumda usulca yol alıyoruz Haydarpaşa’dan . Uğramasın diye hüzünler bir kez daha senin sokağına . Bavulumda bu şehrin hüzünleri, yüreğimde anlam veremediğim bir sızı gidiyorum birkaç sevda uzağına…
Xesar
Şiirsel bir zamandan….]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=98594 Mon, 09 Apr 2012 19:31:12 +0000 acemhe]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=98594 Fırtınalı bir hayatın ortasında birleştik. Sen, kendine yakın bulduğun insanların sana yaptığı hatalardan şikayet ediyordun., bense uzun yıllar acısını çektiğim bir aşkın yaralarını sarmaya çalışıyordum.

İyi birer dosttuk, her şeyi paylaşır olmuştuk. Bu yakınlaşmamızın kısa bir sürede olmasına rağmen zamanım öyle tatlı, öyle güzle geçiyordu ki ben içimdeki kıpırdanmalardan habersizdim.
Sanki rüyadaydım, gözlerimi açtığımda dostluğun yerini aşk almıştı. Kendimi tutamamıştım işte.

Duygularıma hakim olamamıştım. Sen benim aşkım, bense senin dostundum artık. Sana aşık olduğumdan habersizdin. İçimdeki volkan öyle taşmıştı ki patlamak için sabırsızlanıyordu.
Sonunda o gün gelip çatmıştı. Bütün duygularımı bütün hislerimi açıklamıştım ben sana. Sense bana sadece şaşkın bir ifadeyle bunların yalan ve şakadan ibaret olması için yalvarmıştın.

Bende sana bunların ne şaka ne de yalan olduğunu üstüne basa basa vurgulamıştım. İçim rahatlamıştı. Çünkü bir insana ‘’ seni seviyorum ‘’ demek kolay bir iş değildi. Yürek isterdi. Ben bu işi becerememiştim ama sonucuna da katlanmak elimde değildi. Çünkü asıl olan benim için bugündü ve ben bugün sana söylemem gereken şeyleri yarına bırakmamıştım. Yarın böyle bir fırsatın elime geçeceğini düşünerek bütün her şeyi açıklamıştım.

Dünya fani her an her şey olabilir bizim dünyamızda... Şimdi içim çok rahat ama bir o kadar da huzursuzum. Çünkü bunları sana anlatınca suçlu ben oldum. Şimdi o eski günleri arıyorum, hiç sebepsiz, ani ayrılışın şokunu üzerimden atamamamın sonucundandır. Ve zaman eskiden öyle güzel öyle tatlı geçerken şimdilerde, bin bir azap bin bir acıyla geçiyor.

O günün üstünden çok zaman geçti. Şimdi ben senden benim olmanı değil bana biraz hak vermeni istiyorum. Bana duyduğun nefreti duygularımın üstünden çekmen için yalvarıyorum. Bana ne kadar kızsan ne kadar nefret etsen de ben seni yine de seviyorum. Duydun değil mi? Seni seviyorum. ]]> Fırtınalı bir hayatın ortasında birleştik. Sen, kendine yakın bulduğun insanların sana yaptığı hatalardan şikayet ediyordun., bense uzun yıllar acısını çektiğim bir aşkın yaralarını sarmaya çalışıyordum.

İyi birer dosttuk, her şeyi paylaşır olmuştuk. Bu yakınlaşmamızın kısa bir sürede olmasına rağmen zamanım öyle tatlı, öyle güzle geçiyordu ki ben içimdeki kıpırdanmalardan habersizdim.
Sanki rüyadaydım, gözlerimi açtığımda dostluğun yerini aşk almıştı. Kendimi tutamamıştım işte.

Duygularıma hakim olamamıştım. Sen benim aşkım, bense senin dostundum artık. Sana aşık olduğumdan habersizdin. İçimdeki volkan öyle taşmıştı ki patlamak için sabırsızlanıyordu.
Sonunda o gün gelip çatmıştı. Bütün duygularımı bütün hislerimi açıklamıştım ben sana. Sense bana sadece şaşkın bir ifadeyle bunların yalan ve şakadan ibaret olması için yalvarmıştın.

Bende sana bunların ne şaka ne de yalan olduğunu üstüne basa basa vurgulamıştım. İçim rahatlamıştı. Çünkü bir insana ‘’ seni seviyorum ‘’ demek kolay bir iş değildi. Yürek isterdi. Ben bu işi becerememiştim ama sonucuna da katlanmak elimde değildi. Çünkü asıl olan benim için bugündü ve ben bugün sana söylemem gereken şeyleri yarına bırakmamıştım. Yarın böyle bir fırsatın elime geçeceğini düşünerek bütün her şeyi açıklamıştım.

Dünya fani her an her şey olabilir bizim dünyamızda... Şimdi içim çok rahat ama bir o kadar da huzursuzum. Çünkü bunları sana anlatınca suçlu ben oldum. Şimdi o eski günleri arıyorum, hiç sebepsiz, ani ayrılışın şokunu üzerimden atamamamın sonucundandır. Ve zaman eskiden öyle güzel öyle tatlı geçerken şimdilerde, bin bir azap bin bir acıyla geçiyor.

O günün üstünden çok zaman geçti. Şimdi ben senden benim olmanı değil bana biraz hak vermeni istiyorum. Bana duyduğun nefreti duygularımın üstünden çekmen için yalvarıyorum. Bana ne kadar kızsan ne kadar nefret etsen de ben seni yine de seviyorum. Duydun değil mi? Seni seviyorum. ]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=98593 Mon, 09 Apr 2012 18:47:20 +0000 acemhe]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=98593 Alıntı:

Gİtme kal bu gece ..Yanımda ol ..En
güzel kokularını sürün bu gece...En güzel elbiseni giy bu gece.. Bir mum ısıgı
yak odana..Saclarını cöz..Pencereni arala esen rüzgarda dagılsın mis kokulu
sacların..Basını koy gögsüme..Bagrıma yaslan ve gözlerini kapa ve anlat tüm
mutluluklarını bana..Hayallerini ve yasamak isteyipte simdiye kadar
yasayamadıgın tüm seylerini anlat bana..Agla biraz; senin gözbebeklerinden
süzülen gözyaslarını narin ellerimle sileyim..Gülümse biraz ; senin tatlı
gülüşlerinle bende gülümseyeyim..Cocuklugunu anlat yaramazlıklarını söyle
bana..Canımsın sen benim, kokunda Cennetin en güzel kokularını
bileyim..Biricigim sen benim, dudaklarındaki kor ates hissedeyim..Gözbebegimsin
sen benim , günesi sende bilip yarınlarımda senin hayallerinde
yasayayım.Dizlerinde uyumak isterim ama seninle uyumak istemiyorum seninle
sabahın ilk ısıklarını görmek istiyorum..Bir an rüzgarda üsüse bedenim kollarını
ac delice sarılayım..Anlattıgın tüm mutluluklarda seninle mutlu
olayım...Agladıgın tüm satırlarda bende gözbebeklerimi ıslatayım..Sarkıların en
güzelini senin icin dinleyeyim.Eger okyanus misali kalbinden bir damla sevgi
ayırdıysan bana, ayrı kentlerin aynı sabahında aynı sevdaya nefes alıyorsak
birbirimizi ne kadar cok seviyormusuz demek ki..Soframdaki asım, bereketli
ekmegim, bohcamdaki katıgım ve yarınlarımdaki umutsıgımsın sen benim.Meger ne
susamısım senin sevgine. Senin sevgini kana kana ictigimi bil.Aglarsam bir gün
gözbebeklerimi narin ellerinle sil..

Rüzgarı kabul et..Esen her rüzgarla
mutlulukların en güzelini bırakacagım yanına..Kücücük ellerinel tutuver soguk
elllerimi..Ürkek ceylana benzer yüregime Cennetin en güzel meleginin kalbini
yani kendi kalbini bırakıver bu gece..Hadi sahile inelim.Bak karsıda yasadıgın
koca sehrin ısıkları yanıyor..Ayaklarımıza denizin mutluluk dalgaları
vuruyor..Gelen her dalgada sevgimize bir mutluluk daha eklensin..Esen her yelde
sana Cennetin en güzel ciceklerin kokusunu hediye edeyim..Yıldızlara gülümse bu
gece yıldızların en parlaklarından sana bir tac yapıp o güzel saclarını
süsleyeyim..Avuclarını ac bulutların arasından tenine düsen her damlada mutluluk
olup düsecegim..Yak bir sigara daha..İcine cektigin her nefeste ben olayım..Ama
cigerlerine cek dumanını...Hep orda kalayım ben..Seninle huzur buluyorum.Sana
yazdıgım siirlerin her bir kelimesinde ayrı seviyorum seni...Yagmurdan sonra
gökkusagında acan tüm renklerde sevgini buluyorum.

Zordur
sevmeler..Ölümle yasam arasındaki ince cizgiye benzer sevgiler..Ayrılıklarda
ölümü; mutluluklarda ise en güzel sevgi diye bilirsin..Acılarının icinde bile
yarınlarındaki mutluluklarına bir mumısıgı yak..Yasadıgın mutlulukları kendine
kar say..Cünkü hayat o kadar kısa ki zamanın vuslatında nerde ne zaman bu
dünyadan gidecegimiz belli degil.

Seni sevmenin bedeli olarak canım
istense kosa kosa giderim Azrail' e.Pembe kösşkler, süslü şiirler vaat edemem
ama seni bir ömürboyu sevebilecek bir kalbi verebilirim sana..Benimle yasarken
uzaklarda zannetme beni..Ben bir nefes kadar yakın olacagım sana...GÜldügünde
bir gülüsün olup mutsuz insanlarin kalbine düsecegim..Aglarsan bir gün
gözbebeklerinden süzülip Cennetin bahcelerinde bir gül olup sevgiyi
anlatacagım..Belki mutlulukları yasarken zorluklar cıkacak karsına..Nefesin
daralacak zamanın derinliginde..Canında bezeceksin belki de ..Ama ben bir nefes
kadar hemen yanıbasında olacagım...Sakın pes etme..Gözlerini görmesem de
gözlerindeki rengarenk yasama sevincleri hissedecegim.Kokunu bilemesemde
Cennetin en kokusu oldugunu hatırlayıp esen her rüzgarda senin kokunu
arayacagım..Aşkın bedeli sorgulama..Sadece yasa beni..

BU gece yıldız
yıldız düsecegim avuclarına..Bir yagmur danesi olup damla damla tenine
düsecegim..Sadece simdi seviyor ve seviliyorsan sende sev seni senden cok
seveni..Sevgi varsa eger kalbinde ne gecmisindeki pişmanlıkları hatırla ne de
gelecegindeki günler bekle..Sadece bugündeki mutlulukların icindeki ben' deki
sevgilerine sarıl..Delice arzuladıgın ve kollarında olmaktan pişman olmadıgın ve
sesini duydugunda titredigin ve gözlerin icine bakmaktan usanmadıgın birisine
sevginin en güzelini yani kalbini ver..Ellerini acıp seni sen diye bekleyeni
sende bekletme..

Hadi bu gece sarıl mutluluklarındaki en güzel
sevdigine..Rüyalara uzanıp hic kalkmayalım..Sabah kalktıgımızda senin gül
yüzünle güne merhaba diyecegim..Sen uyurken bu kentin en güzel ciceklerini
toplayıp yatagına serecegim..Geçecegin tüm yollara ugrayıp mutluluklarla
süsleyecegim..Yazdıgım tüm siirlerde sana ait birseyler var...Her kelimede ayrı
sevdim seni..

Gece kabuslardan uıyanıp aglarsam gözbebeklerimdeki
gözyaslarımı siler misin? Sabah uyandıgında tatlı sesinden " seni seviyorum
canım " diye seslenir misin ? Bu gece gitme kal yanımda...Senin dizlerinde
uyuyakalayım..senin sevginde yasayayım...Son nefesimi senin yanında alayım..

]]> Alıntı:

Gİtme kal bu gece ..Yanımda ol ..En
güzel kokularını sürün bu gece...En güzel elbiseni giy bu gece.. Bir mum ısıgı
yak odana..Saclarını cöz..Pencereni arala esen rüzgarda dagılsın mis kokulu
sacların..Basını koy gögsüme..Bagrıma yaslan ve gözlerini kapa ve anlat tüm
mutluluklarını bana..Hayallerini ve yasamak isteyipte simdiye kadar
yasayamadıgın tüm seylerini anlat bana..Agla biraz; senin gözbebeklerinden
süzülen gözyaslarını narin ellerimle sileyim..Gülümse biraz ; senin tatlı
gülüşlerinle bende gülümseyeyim..Cocuklugunu anlat yaramazlıklarını söyle
bana..Canımsın sen benim, kokunda Cennetin en güzel kokularını
bileyim..Biricigim sen benim, dudaklarındaki kor ates hissedeyim..Gözbebegimsin
sen benim , günesi sende bilip yarınlarımda senin hayallerinde
yasayayım.Dizlerinde uyumak isterim ama seninle uyumak istemiyorum seninle
sabahın ilk ısıklarını görmek istiyorum..Bir an rüzgarda üsüse bedenim kollarını
ac delice sarılayım..Anlattıgın tüm mutluluklarda seninle mutlu
olayım...Agladıgın tüm satırlarda bende gözbebeklerimi ıslatayım..Sarkıların en
güzelini senin icin dinleyeyim.Eger okyanus misali kalbinden bir damla sevgi
ayırdıysan bana, ayrı kentlerin aynı sabahında aynı sevdaya nefes alıyorsak
birbirimizi ne kadar cok seviyormusuz demek ki..Soframdaki asım, bereketli
ekmegim, bohcamdaki katıgım ve yarınlarımdaki umutsıgımsın sen benim.Meger ne
susamısım senin sevgine. Senin sevgini kana kana ictigimi bil.Aglarsam bir gün
gözbebeklerimi narin ellerinle sil..

Rüzgarı kabul et..Esen her rüzgarla
mutlulukların en güzelini bırakacagım yanına..Kücücük ellerinel tutuver soguk
elllerimi..Ürkek ceylana benzer yüregime Cennetin en güzel meleginin kalbini
yani kendi kalbini bırakıver bu gece..Hadi sahile inelim.Bak karsıda yasadıgın
koca sehrin ısıkları yanıyor..Ayaklarımıza denizin mutluluk dalgaları
vuruyor..Gelen her dalgada sevgimize bir mutluluk daha eklensin..Esen her yelde
sana Cennetin en güzel ciceklerin kokusunu hediye edeyim..Yıldızlara gülümse bu
gece yıldızların en parlaklarından sana bir tac yapıp o güzel saclarını
süsleyeyim..Avuclarını ac bulutların arasından tenine düsen her damlada mutluluk
olup düsecegim..Yak bir sigara daha..İcine cektigin her nefeste ben olayım..Ama
cigerlerine cek dumanını...Hep orda kalayım ben..Seninle huzur buluyorum.Sana
yazdıgım siirlerin her bir kelimesinde ayrı seviyorum seni...Yagmurdan sonra
gökkusagında acan tüm renklerde sevgini buluyorum.

Zordur
sevmeler..Ölümle yasam arasındaki ince cizgiye benzer sevgiler..Ayrılıklarda
ölümü; mutluluklarda ise en güzel sevgi diye bilirsin..Acılarının icinde bile
yarınlarındaki mutluluklarına bir mumısıgı yak..Yasadıgın mutlulukları kendine
kar say..Cünkü hayat o kadar kısa ki zamanın vuslatında nerde ne zaman bu
dünyadan gidecegimiz belli degil.

Seni sevmenin bedeli olarak canım
istense kosa kosa giderim Azrail' e.Pembe kösşkler, süslü şiirler vaat edemem
ama seni bir ömürboyu sevebilecek bir kalbi verebilirim sana..Benimle yasarken
uzaklarda zannetme beni..Ben bir nefes kadar yakın olacagım sana...GÜldügünde
bir gülüsün olup mutsuz insanlarin kalbine düsecegim..Aglarsan bir gün
gözbebeklerinden süzülip Cennetin bahcelerinde bir gül olup sevgiyi
anlatacagım..Belki mutlulukları yasarken zorluklar cıkacak karsına..Nefesin
daralacak zamanın derinliginde..Canında bezeceksin belki de ..Ama ben bir nefes
kadar hemen yanıbasında olacagım...Sakın pes etme..Gözlerini görmesem de
gözlerindeki rengarenk yasama sevincleri hissedecegim.Kokunu bilemesemde
Cennetin en kokusu oldugunu hatırlayıp esen her rüzgarda senin kokunu
arayacagım..Aşkın bedeli sorgulama..Sadece yasa beni..

BU gece yıldız
yıldız düsecegim avuclarına..Bir yagmur danesi olup damla damla tenine
düsecegim..Sadece simdi seviyor ve seviliyorsan sende sev seni senden cok
seveni..Sevgi varsa eger kalbinde ne gecmisindeki pişmanlıkları hatırla ne de
gelecegindeki günler bekle..Sadece bugündeki mutlulukların icindeki ben' deki
sevgilerine sarıl..Delice arzuladıgın ve kollarında olmaktan pişman olmadıgın ve
sesini duydugunda titredigin ve gözlerin icine bakmaktan usanmadıgın birisine
sevginin en güzelini yani kalbini ver..Ellerini acıp seni sen diye bekleyeni
sende bekletme..

Hadi bu gece sarıl mutluluklarındaki en güzel
sevdigine..Rüyalara uzanıp hic kalkmayalım..Sabah kalktıgımızda senin gül
yüzünle güne merhaba diyecegim..Sen uyurken bu kentin en güzel ciceklerini
toplayıp yatagına serecegim..Geçecegin tüm yollara ugrayıp mutluluklarla
süsleyecegim..Yazdıgım tüm siirlerde sana ait birseyler var...Her kelimede ayrı
sevdim seni..

Gece kabuslardan uıyanıp aglarsam gözbebeklerimdeki
gözyaslarımı siler misin? Sabah uyandıgında tatlı sesinden " seni seviyorum
canım " diye seslenir misin ? Bu gece gitme kal yanımda...Senin dizlerinde
uyuyakalayım..senin sevginde yasayayım...Son nefesimi senin yanında alayım..

]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=98078 Fri, 02 Mar 2012 21:49:43 +0000 icimdekises]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=98078 Önce facebook’tan ortak arkadaşlarını sildi, sonra iş yerinde uzaklaşarak, karşılaşmaları tamamen tesadüflere bıraktı… Aşk mutluluk demekti, sevdiğini üzmemek ve hiçbir şekilde sevdiğine rahatsızlık vermemek…

Delikanlı hiç olmayacak bir zamanda birinden hoşlanmış, “olur ya” demiş “hoşlanmadır geçer…” Günler geçmiş büyümüş içindeki, öyle bir zaman gelmiş ki tek düşüncesi o olmuş. Söylese olmaz, söylemese içini yakıp kavurur. “Yok” demiş “olmaz” “uzaklaşmalısın ondan, sana yasak” Gönül yasak dinler mi? Uzaklaşmak istemiş ondan, başlamış kızın kötü yanlarını aramaya uzaktan uzağa bakmış yürüyüşüne, hareketlerine, konuşmasına… Hep bir kusur aramış kızda kusur ararken kızda önceden görmediği farklı güzellikler görmüş.

Aynı yerleri adımlıyorlarmış, rahatsız etmek olmaz demiş, ne gitmiş yanına ne de konuşmuş gereksiz yere, tamamen tesadüflere bırakmış o tesadüfler olduğunda da sonsuz bir mutluluk duymuş. Kızın her yeri güzelmiş boyu, posu, yüzü, gözü… Ama delikanlı en çok gülüşünü seviyormuş aslında çok gülmüyormuş kız hanım hanımcıkmış, her hareketi ölçülü ama arada yakalıyormuş gülüşünü kız gülüyormuş, delikanlı mutlu oluyormuş. Hani insan hayal eder ya sevdiğinle evlenmişin, çoluk çocuğa karışmışın, mutlu yuvan olmuş gibi… Delikanlının öyle büyük hayalleri yokmuş o sadece sevdiğine doya doya bakmak el ele gezip onu sevgisini anlatmak istiyormuşâ€¦. Keşke hayaller gerçek olabilse…

Delikanlı merak ediyormuş, kız acaba ona karşı duygularını ne kadar saklasa da hissetmiş midir diye… Arada acaba bilmeden bir rahatsızlık verdim mi diye de düşünürmüş keşke her şey konulaşabilse, hoşlanıyorsa hoşlanıyorum, rahatsız oluyorsa rahatsız oluyorum diye, gerekirse söküp atar kalbini gene de rahatsızlık vermezmiş delikanlı.

Kız çok huzurluymuş bir gün ona bir konuşma sırasında “kafam çok rahat” demiş. Delikanlı çok sevmiş bu sözü, kızın böyle huzurlu olması ona da huzur vermiş garip bir şekilde kızın sözleri aklına gelince oda huzura kavuşmuş. Şimdi böyle bir kızı nasıl huzursuz edebilir ki ondan hep dikkat etmiş her hareketine içi içini yemiş resimlerine baktıkça gözleri dolmuş ama tek kelime etmemiş sevdiğine…

Zaman hızla akmış ve bir gün artık duyguları sığmaz olmuş hiçbir yere ya söyleyecek ya patlayacak. Söyleyeceğim demiş kızın yanına gitmiş kızın mutluluğunu görmüş vazgeçmiş kendi kendine “insan sevdiğine huzursuzluk verir mi?” demiş. O gün gömmüş içindeki her şeyi içine, bir daha ne kızın yanına gitmiş, ne de bakmış o güzel gözlerine bazen içinde fırtınalar kopmuş, içi içini yemiş ama asla kaldırmamış kafasını. “Sen yeter ki mutlu ol”” demiş kendine kendine “gerisi boşâ€¦â€
]]> Önce facebook’tan ortak arkadaşlarını sildi, sonra iş yerinde uzaklaşarak, karşılaşmaları tamamen tesadüflere bıraktı… Aşk mutluluk demekti, sevdiğini üzmemek ve hiçbir şekilde sevdiğine rahatsızlık vermemek…

Delikanlı hiç olmayacak bir zamanda birinden hoşlanmış, “olur ya” demiş “hoşlanmadır geçer…” Günler geçmiş büyümüş içindeki, öyle bir zaman gelmiş ki tek düşüncesi o olmuş. Söylese olmaz, söylemese içini yakıp kavurur. “Yok” demiş “olmaz” “uzaklaşmalısın ondan, sana yasak” Gönül yasak dinler mi? Uzaklaşmak istemiş ondan, başlamış kızın kötü yanlarını aramaya uzaktan uzağa bakmış yürüyüşüne, hareketlerine, konuşmasına… Hep bir kusur aramış kızda kusur ararken kızda önceden görmediği farklı güzellikler görmüş.

Aynı yerleri adımlıyorlarmış, rahatsız etmek olmaz demiş, ne gitmiş yanına ne de konuşmuş gereksiz yere, tamamen tesadüflere bırakmış o tesadüfler olduğunda da sonsuz bir mutluluk duymuş. Kızın her yeri güzelmiş boyu, posu, yüzü, gözü… Ama delikanlı en çok gülüşünü seviyormuş aslında çok gülmüyormuş kız hanım hanımcıkmış, her hareketi ölçülü ama arada yakalıyormuş gülüşünü kız gülüyormuş, delikanlı mutlu oluyormuş. Hani insan hayal eder ya sevdiğinle evlenmişin, çoluk çocuğa karışmışın, mutlu yuvan olmuş gibi… Delikanlının öyle büyük hayalleri yokmuş o sadece sevdiğine doya doya bakmak el ele gezip onu sevgisini anlatmak istiyormuşâ€¦. Keşke hayaller gerçek olabilse…

Delikanlı merak ediyormuş, kız acaba ona karşı duygularını ne kadar saklasa da hissetmiş midir diye… Arada acaba bilmeden bir rahatsızlık verdim mi diye de düşünürmüş keşke her şey konulaşabilse, hoşlanıyorsa hoşlanıyorum, rahatsız oluyorsa rahatsız oluyorum diye, gerekirse söküp atar kalbini gene de rahatsızlık vermezmiş delikanlı.

Kız çok huzurluymuş bir gün ona bir konuşma sırasında “kafam çok rahat” demiş. Delikanlı çok sevmiş bu sözü, kızın böyle huzurlu olması ona da huzur vermiş garip bir şekilde kızın sözleri aklına gelince oda huzura kavuşmuş. Şimdi böyle bir kızı nasıl huzursuz edebilir ki ondan hep dikkat etmiş her hareketine içi içini yemiş resimlerine baktıkça gözleri dolmuş ama tek kelime etmemiş sevdiğine…

Zaman hızla akmış ve bir gün artık duyguları sığmaz olmuş hiçbir yere ya söyleyecek ya patlayacak. Söyleyeceğim demiş kızın yanına gitmiş kızın mutluluğunu görmüş vazgeçmiş kendi kendine “insan sevdiğine huzursuzluk verir mi?” demiş. O gün gömmüş içindeki her şeyi içine, bir daha ne kızın yanına gitmiş, ne de bakmış o güzel gözlerine bazen içinde fırtınalar kopmuş, içi içini yemiş ama asla kaldırmamış kafasını. “Sen yeter ki mutlu ol”” demiş kendine kendine “gerisi boşâ€¦â€
]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=97635 Tue, 31 Jan 2012 19:37:17 +0000 icimdekises]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=97635 Delikanlı hayatında hiç kendini bu kadar kötü hissetmemişti tam anlamıyla dibe vurmuştu…

Her zamanki kötü günlerden biriydi hiçbir şey yapmak istemiyordu ama hayatına devam edebilmek için çalışmak zorundaydı… Masasına gömülmüş çalışırken birden o girdi içeri…

Kız ile 3-4 aydır aynı işyerinde çalışıyorlardı selamlaşma ve birkaç kelime hariç konuşmamışlardı, zaten delikanlının hiçbir kızı görecek hali de yoktu. O gün odası kalabalıktı bir yandan konuşulanları dinliyor bir yandan işini yapıyordu o ara bir espri yaptı arkadaşı ve herkes güldü delikanlı kafasını kaldırdığında hayatında gördüğü en güzel gülüşü gördü. O güzel gülüş bir güneş gibi aydınlattı kalbini…

Delikanlıya aşk yasaktı, kıza da öyle. İlk başlarda delikanlı “dur” dedi kendi kendine “bakma” onu hiçbir şekilde rahatsız etmeye hakkın yok… Ama kalbe söz geçirmek ne mümkün alamadı gözlerini aşırıya kaçmadı tabi ki, kaçamak bakışlar… Kız fark ediyor muydu bilmiyordu delikanlı, ama kız umut verici en küçük bir şey yapmamıştı doğru dürüst göz göze bile gelmemişlerdi…

Seversin dünyayı doludizgin
Ama o bunun farkında değildir
Ayrılmak istemezsin dünyadan
Ama o senden ayrılacak
Yani sen elmayı seviyorsun diye
Elmanın da seni sevmesi şart mı?
Yani Tahir’i Zühre sevmeseydi artık
Yahut hiç sevmeseydi
Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?
Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
Hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil
Delikanlının bir beklentisi yoktu saf bir sevgiydi onunki. “Yani Tahir’i Zühre sevmeseydi artık yahut hiç sevmeseydi Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden”… Kısa sürede kız hayatının tam merkezi oldu delikanlının, öyle ki delikanlı kızı mutlu görünce, mutlu oluyor; kızın yüzünde en küçük bir asıklık görse içi içine yiyordu. Delikanlı kızın yanına hiç gitmiyordu bazen içi yanıyor özlem duyuyordu kendi kendine “git iki dakika gör” diyordu ama seven insan rahatsız etmez ki sevdiğini… Kendi kendine söz verdi delikanlı ”Seviyorsan, varsa içinde ona karşı bir şeyler gitmezsin yanına ve onun hiçbir zaman huzurunu kaçırmasın seni görmek istemiyorsa yok olursun, sesini duymak istemiyorsa açmazsın ağzını…

Delikanlı içindekileri kimseye anlatmadı, anlatamazdı onu kimse anlayamaz biliyordu… Bir gün bir arkadaşı hoşlandığı kız ile aynı işyerinde çalışan bir arkadaşlarını beraber gördüğünü söyledi, delikanlının içindekilerden habersiz… Rengi kaçtı delikanlının o gece uyuyamadı içi acıyordu ve artık içindeki sevgisi onu boğuyordu söylemeliydi ne olursa olsun söylemeliydi… Korkuyordu aslında kızın herkese söylemesinden onu rezil etmesinden filan değil ama kızın hayallerini öldürmesinden korkuyordu… Böyle güzeldi kız hiçbir şey bilmiyordu o da hayaller kuruyordu beraber gezdiklerini, kıza doyasıya çekinmeden bakabileceği günlerin hayalini… İçindekileri anlattığında kız belki hayal kurmasına bile izin vermeyecekti…. O ara çok kötü bir olay oldu delikanlının bir arkadaşına pahalı bir hediye gelmişti arkadaşı da hediyesini delikanlıya göstermiş “çapkınlık yaparken kullanırsın” demişti Çocuk delikanlıyı hiç tanımıyordu neden böyle bir espri yaptı bilmiyordu ve o espriyi yaptığından kızda oradaydı onu tanıyan herkes delikanlının kafasının yerden kalkmadığını çapkınlığı bırak kızların yüzünü doğru dürüst bakmadığını bile bilirdi ama kız biliyor muydu bunu, onu ne kadar tanıyordu?

Ne garipti, delikanlı şaşırıyordu kendine; kızın hiçbir şeyden haberi yoktu ama delikanlının kız için yapamayacağı vazgeçemeyeceği hiçbir şey yoktu. Her şeye rağmen anlatacağım dedi ve kıza anlattı içindeki her şeyi kelimeler yetmese de anlattı… Artık söz sırası kızdaydı…

Kız “bitti mi?” diye sordu delikanlı “bitti” dedi.

Kız delikanlının beklemediği şekilde kalktı masadan ve tek kelime etmeden gitti.

Delikanlı genç olsa bu kalkışı anlamazdı kafası soru işaretleri ile dolar, “neden” diye kendi kendini yerdi. Ama artık yaşı 30’a gelmişti…

Kız sessizliği ile çok şey anlatmıştı. Öncelikle onu olumsuz, kötü sözlerle üzmek

Mesaj alınmıştı o günden sonra delikanlı kızın istediği gibi oldu. Kalbi tek kişilikti ve istememişti, sonra “senle olmaz” demişti olamaz ne senin durumun ne benim durumum… Bunun yanında “ben her şeyi unutacağım, aynı yerde çalışıyoruz sende unut demek istemişti. “Sessiz kalmanı istiyorum; benim gibi kimse bilmesin; beni seviyorsan gerçekten beni hiçbir şekilde rahatsız etmezsin ben hiçbir şey olmamış gibi huzurlu yaşamak istiyorum ne bakışınla ne de başka bir şeyle bana bugünü hatırlatma demek istemişti.onunla dolu kalbine kilit vurdu. Kızın resmine bakıp ağladı uzun gecelerde ama işyerinde bir gün yüzüne bakmadı, evinde resmine bakıp uzun uzun konuştu sevgisini anlattı ama işyerinde iş dışında bir kelime konuşmadı kızla. Sevgisi yüreğinden taştığında camı açıp bağırdı “seni seviyorum” diye ama ona sevgisini hiç söylemedi…
]]> Delikanlı hayatında hiç kendini bu kadar kötü hissetmemişti tam anlamıyla dibe vurmuştu…

Her zamanki kötü günlerden biriydi hiçbir şey yapmak istemiyordu ama hayatına devam edebilmek için çalışmak zorundaydı… Masasına gömülmüş çalışırken birden o girdi içeri…

Kız ile 3-4 aydır aynı işyerinde çalışıyorlardı selamlaşma ve birkaç kelime hariç konuşmamışlardı, zaten delikanlının hiçbir kızı görecek hali de yoktu. O gün odası kalabalıktı bir yandan konuşulanları dinliyor bir yandan işini yapıyordu o ara bir espri yaptı arkadaşı ve herkes güldü delikanlı kafasını kaldırdığında hayatında gördüğü en güzel gülüşü gördü. O güzel gülüş bir güneş gibi aydınlattı kalbini…

Delikanlıya aşk yasaktı, kıza da öyle. İlk başlarda delikanlı “dur” dedi kendi kendine “bakma” onu hiçbir şekilde rahatsız etmeye hakkın yok… Ama kalbe söz geçirmek ne mümkün alamadı gözlerini aşırıya kaçmadı tabi ki, kaçamak bakışlar… Kız fark ediyor muydu bilmiyordu delikanlı, ama kız umut verici en küçük bir şey yapmamıştı doğru dürüst göz göze bile gelmemişlerdi…

Seversin dünyayı doludizgin
Ama o bunun farkında değildir
Ayrılmak istemezsin dünyadan
Ama o senden ayrılacak
Yani sen elmayı seviyorsun diye
Elmanın da seni sevmesi şart mı?
Yani Tahir’i Zühre sevmeseydi artık
Yahut hiç sevmeseydi
Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?
Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
Hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil
Delikanlının bir beklentisi yoktu saf bir sevgiydi onunki. “Yani Tahir’i Zühre sevmeseydi artık yahut hiç sevmeseydi Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden”… Kısa sürede kız hayatının tam merkezi oldu delikanlının, öyle ki delikanlı kızı mutlu görünce, mutlu oluyor; kızın yüzünde en küçük bir asıklık görse içi içine yiyordu. Delikanlı kızın yanına hiç gitmiyordu bazen içi yanıyor özlem duyuyordu kendi kendine “git iki dakika gör” diyordu ama seven insan rahatsız etmez ki sevdiğini… Kendi kendine söz verdi delikanlı ”Seviyorsan, varsa içinde ona karşı bir şeyler gitmezsin yanına ve onun hiçbir zaman huzurunu kaçırmasın seni görmek istemiyorsa yok olursun, sesini duymak istemiyorsa açmazsın ağzını…

Delikanlı içindekileri kimseye anlatmadı, anlatamazdı onu kimse anlayamaz biliyordu… Bir gün bir arkadaşı hoşlandığı kız ile aynı işyerinde çalışan bir arkadaşlarını beraber gördüğünü söyledi, delikanlının içindekilerden habersiz… Rengi kaçtı delikanlının o gece uyuyamadı içi acıyordu ve artık içindeki sevgisi onu boğuyordu söylemeliydi ne olursa olsun söylemeliydi… Korkuyordu aslında kızın herkese söylemesinden onu rezil etmesinden filan değil ama kızın hayallerini öldürmesinden korkuyordu… Böyle güzeldi kız hiçbir şey bilmiyordu o da hayaller kuruyordu beraber gezdiklerini, kıza doyasıya çekinmeden bakabileceği günlerin hayalini… İçindekileri anlattığında kız belki hayal kurmasına bile izin vermeyecekti…. O ara çok kötü bir olay oldu delikanlının bir arkadaşına pahalı bir hediye gelmişti arkadaşı da hediyesini delikanlıya göstermiş “çapkınlık yaparken kullanırsın” demişti Çocuk delikanlıyı hiç tanımıyordu neden böyle bir espri yaptı bilmiyordu ve o espriyi yaptığından kızda oradaydı onu tanıyan herkes delikanlının kafasının yerden kalkmadığını çapkınlığı bırak kızların yüzünü doğru dürüst bakmadığını bile bilirdi ama kız biliyor muydu bunu, onu ne kadar tanıyordu?

Ne garipti, delikanlı şaşırıyordu kendine; kızın hiçbir şeyden haberi yoktu ama delikanlının kız için yapamayacağı vazgeçemeyeceği hiçbir şey yoktu. Her şeye rağmen anlatacağım dedi ve kıza anlattı içindeki her şeyi kelimeler yetmese de anlattı… Artık söz sırası kızdaydı…

Kız “bitti mi?” diye sordu delikanlı “bitti” dedi.

Kız delikanlının beklemediği şekilde kalktı masadan ve tek kelime etmeden gitti.

Delikanlı genç olsa bu kalkışı anlamazdı kafası soru işaretleri ile dolar, “neden” diye kendi kendini yerdi. Ama artık yaşı 30’a gelmişti…

Kız sessizliği ile çok şey anlatmıştı. Öncelikle onu olumsuz, kötü sözlerle üzmek

Mesaj alınmıştı o günden sonra delikanlı kızın istediği gibi oldu. Kalbi tek kişilikti ve istememişti, sonra “senle olmaz” demişti olamaz ne senin durumun ne benim durumum… Bunun yanında “ben her şeyi unutacağım, aynı yerde çalışıyoruz sende unut demek istemişti. “Sessiz kalmanı istiyorum; benim gibi kimse bilmesin; beni seviyorsan gerçekten beni hiçbir şekilde rahatsız etmezsin ben hiçbir şey olmamış gibi huzurlu yaşamak istiyorum ne bakışınla ne de başka bir şeyle bana bugünü hatırlatma demek istemişti.onunla dolu kalbine kilit vurdu. Kızın resmine bakıp ağladı uzun gecelerde ama işyerinde bir gün yüzüne bakmadı, evinde resmine bakıp uzun uzun konuştu sevgisini anlattı ama işyerinde iş dışında bir kelime konuşmadı kızla. Sevgisi yüreğinden taştığında camı açıp bağırdı “seni seviyorum” diye ama ona sevgisini hiç söylemedi…
]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=96733 Mon, 28 Nov 2011 20:50:04 +0000 icimdekises]]> https://duygusuz.com/showthread.php?tid=96733