08-07-2010, Saat: 02:41 AM
Tek kanatlı
solgun düşlerimi
yüzünde kanayan o kutsal ışıkla aydınlatan sonsuzluk meleğim


SANA NEYİ ANLATAYIM?
"EVET YANLIZIM...
Sadece bunu söyleyip susmak isterdim...Ebediyyen susmak
Çünkü canım acıyor...
Konuştukça
arzuladıkça
özledikçe, en kötüsü yaşadıkça canım acıyor..''
Ruhumu yaktıktan sonra şimdi de damarlarımda dolaşan sensizliğin etimi yakan acısını mı?O acıyı uyutsun diye sığındığım
ama sevgini orada da hep ama hep kaybettiğim soğuk rüyalarımı mı?
Odamın tavanındaki yoksulluğumu ve kimsesizliğimi harç yapıp içine doldurduğum o derin
o sonsuz çatlakların altında, sen, diye her gece koynuna girdiğim o zamansız ölümlerimi mi?
Şimdi burada değilsin
Ama beni duyabiliryorsun
biliyorum. Kapat gözlerini benim için ve dinle n'olur
Çünkü bunu sana ancak bir kez söylemeye cesaretim var. Seni ait olduğun çevre için değil
bana ait olman için değil
karşılığında beni sevmeniz için değil... Sadece sen olduğun için sevdiğimi söyleyebilseydim....
Ne zaman sevgine acıksam kendi kalbimi yedim.
Kendi etimi...
Aşkımı...
Ruhumu yedim...
"YÜREÄžİMİN EN SAKLI YERİNDE YALNIZCA SENİN ELİN DOLAŞMIŞTI"
Seni yollarca
şehirlerce uzağından sevdim
Seni kelimelerce
şiirlerce yakınından sevdim
Seni
dünya üzerinde sanki ilk kez benim için kalemi eline alıp yazdığın mektuplarca sevdim
Seni umutsuzca
beklentisizce
hayallerce sevdim uzağından
Zamanla kırgınlık kimlik değiştirdi ve vazgeçiş oldu benim için
Unutmanın en ağırı unutamadan unutmaktır
Seni sonsuza kadar kaybetmek
kimlik değiştirdi ve unutmak oldu benim için...
Anlamadın mı artık
varlığım sana acı vermek için değil
sadece seni sevebilmek için yaşadım ben...
Hala seninle geçireceğim anların telaşıyla
tüketir gibi yaşıyorum sensiz geçen günlerimi

Seninle geçen zaman bir daha tekrarı mümkün olmayan
doğaçlama bir melodi gibi benim için
Sanki birlikte yazılmış kaderimizin sayılı dakikalarından an çalıyorum
Öyle birikmişsin ki içimde...
Seni yaşamakla tüketmem
seni sıradanlaştırmam mümkün değil
İçime çektikçe çoğalıyorsun sevgili


"Sevgilim
beni bensiz bırakma olur mu?
Çünkü sen nereye gidersen git
ben oradayım
Benim başka gidecek bir yerim yok
Benim senden başka gerçeğim yok
Sende yaşıyorum ben sadece
Senin kalbinin "TOPRAKLARINDA YAŞIYACAÄžIM SENLE KİMSE OLMADAN HAYAT
DÜNYA
İNSANLAR OLMADAN YAŞIYACAÄžIM
SADECE SENİN KALBİNLE" SENİ SEVİYORUM






SANA NEYİ ANLATAYIM?
"EVET YANLIZIM...
Sadece bunu söyleyip susmak isterdim...Ebediyyen susmak

Çünkü canım acıyor...
Konuştukça


Ruhumu yaktıktan sonra şimdi de damarlarımda dolaşan sensizliğin etimi yakan acısını mı?O acıyı uyutsun diye sığındığım

Odamın tavanındaki yoksulluğumu ve kimsesizliğimi harç yapıp içine doldurduğum o derin

Şimdi burada değilsin

Ama beni duyabiliryorsun




Ne zaman sevgine acıksam kendi kalbimi yedim.
Kendi etimi...
Aşkımı...
Ruhumu yedim...
"YÜREÄžİMİN EN SAKLI YERİNDE YALNIZCA SENİN ELİN DOLAŞMIŞTI"
Seni yollarca


Seni kelimelerce


Seni


Seni umutsuzca



Zamanla kırgınlık kimlik değiştirdi ve vazgeçiş oldu benim için

Unutmanın en ağırı unutamadan unutmaktır


Anlamadın mı artık


Hala seninle geçireceğim anların telaşıyla






Sanki birlikte yazılmış kaderimizin sayılı dakikalarından an çalıyorum

Seni yaşamakla tüketmem





"Sevgilim

Çünkü sen nereye gidersen git


Benim başka gidecek bir yerim yok


Sende yaşıyorum ben sadece

Senin kalbinin "TOPRAKLARINDA YAŞIYACAÄžIM SENLE KİMSE OLMADAN HAYAT


SADECE SENİN KALBİNLE" SENİ SEVİYORUM

