Yalnızlık yasak

[MaSaL]

YALNIZLIK YASAK


Yüklemiş kanadına uzak kırların
Ve gecelerin kar ürpertilerini
Taşıyıp gelmiş buraya dek
Hala uğulduyor ürkek göğsünde
Dağ başlarının çelik fırtınaları

Çocuk bakışlarında yorgunluk değil
Bir hasretin direnci var daha çok
Ama üşüyor yalnızlıktan. üşüyor
Tek düşmüşlüğün acınası utancından
Boynu eğik bekliyor şafağı şimdi

Bir yalnızlık mıdır bunca çoğaltan
Acıyı ve biberli yanılgıyı
Ve bir yalnızlığı kabullenmek midir
İnceden ve usuldan başlatan
Yürekten burgaçlanan sancıyı

Sessizce çekilmiş dostların arasından
Bir yanlışı sürdürmenin ortasından kendince
Ayrımına bile varılmamış o yangın günlerinde
Ama üşüyor şimdi

Kar fırtınasına tutulmuş gibi üşüyor yalnız kuş

Şimdi biliyor artık yalnız kuş
Biliyor ki artık gecikmiştir
Yolcular varmıştır varacağı yere
Anlıyor ki şimdi yalnız kuş
Yalnızlık, yanlışlığın ilk adımıdır.

[riukeen]

Yalnızlık, yanlışlığın ilk adımıdır

Bittim bu söze yav teşekkürler arşivede ekliyom