09-24-2007, Saat: 06:32 PM

Yanızlıga itilen hangi aşıgın gülmüş ki,ben mutlu olabıleyim.Dokundugum resmin dısında geride bıraktıgın yitik hatıralar bile avutmuyor beni...
Bir bavul dolusu yasanmıslıkları yanına alıp gittin,bana hasreti bıraktın ardınca..
Gözlerin kurudu ,aynalara bakınca tanıyamıyorum kendimi ..
Gözlerin kurudu ,aynalara bakınca tanıyamıyorum kendimi ..
Yanlızlık bukadar acımı olmalıydı??
Sahi kim yalnızlıkla ,mutlu olabilmişki??
Hem hangi yalnızlık güzeldirki?!..
...