Yanaş Bana İstanbul

[acemhe]

Yanaş Bana İstanbul


ardımdan birdenbire kilitlenince kapı
anladım o anda yalnızlığımı
gözlerimden iniyordu incecik yağmur
sokağındayım artık
yanaş bana İstanbul

üç beş kuruşum kalmış
gelsene meyhaneye
anılara dalarız bir kaç kadeh içince
ne anılar vardır sende kimbilir
benimki sadece kısacık bir hikaye

bir yar sevmiştim gözleri kara
sahte çıktı attığı imza
param bitince düşürdü dara
üşüyorum sımsıkı sarıl bana İstanbul

gelmeyec...