bAŞKa - Ayrılık ayrı, Aşk bitişik yazılır...

[sıla]

[SIZE="4"][COLOR="DarkSlateGray"]
Yavaşça ayağa kalktı. Gidiyordu işte. Ardı yapacaktı beni. Sildim göz yaşımı kalktım ayağa. Her soruyu anlama çeviren gözleriyle sustu. Bana acıyarak bakıyordu. Noktası çalınmış cümle sonum durdu öylece. "Sana birbirinden güzel yalnızlıklar biriktirdim." der gibiydi. Dudakları kıpırdadı, inler gibi, "çok çocuk kaldın aşka, kendi gölgesine basmaktan korkan..." diyebildi sadece.

İşte gidiyordu. Bir daha hiç dönmeyecekti. Bir daha hiç olmayacaktı. Sadece bir "gitme" çıkabildi dudaklarımdan. Yüzüme baktı ve "artık sözlerin merheme yara olmaya başlamışsa, içimdeki seni sus, içindeki beni duy." dedi ve sırtındaki ceketimi bankın üzerine bırakarak yürümeye başladı. Son sözleri bunlar olmamalıydı! Arkasından "beni hiç almadığın hayatından böyle ucuz kovamazsın!" diye bağırdım. Geriye döndü ve "davet edilmediğin yerden kovulmazsın." dedi. Son sözüydü. Gitti...[/COLOR][/SIZE]

Yazar:Kahraman Tazeoğlu

Sayfa Sayısı: 148
Baskı Yılı: 2010


***kesinlikle okunması gereken bir kitap***

[sıla]

hani derler ya çok gezen mi çok okuyan mı bilir diye... bence kahraman tazeoğlu bu kitabıyla hem çok gezenin hem de çok okyanın bildiğinden daha fazlasını öğretiyor insana. kitabın hangi sayfasını açarsanız açın bir öğretiyle karşılaşıyorsunuz. üstelik bunu öyle bir ustalıkla yapıyor ki, felsefe ve duyguları harmanlayarak sunuyor insana. çok zekice ve aynı oranda duygularla harmanlanmış bir baş yapıt. her sayfası bir kütüphane... ?"O BENİM İÇİN GEÇMİŞE ANIT BIRAKILACAK KADAR DEÄžERLİ GEÇMİŞTE BIRAKILAMAYACAK KADAR GEREKLİYDİ. GELECEK VAATSİZLİÄžİNE RAÄžMEN ŞİMDİMDİ VE BELKİ DE DÜŞLEYEMESEM DE YARINIMDI..." diyor yazar...
hele kitapda geçen “"iyi" kiler, insan hayatından giderken getirdiklerini bırakır "keşke"ler, gelirken götürdüklerini” sözüne bayıldım. okurken aşka olan inancınızı yeniden sorgulayacağınız bir kitap.

[PCKoPaT]

Arkasından "beni hiç almadığın hayatından böyle ucuz kovamazsın!" diye bağırdım. Geriye döndü ve "davet edilmediğin yerden kovulmazsın." dedi. Son sözüydü. Gitti...

Oouuvv..

Güzel bşeye benzyor.

Okumalym

[sıla]

yollıyım oku :yikildim:

[PCKoPaT]

Tmam benim kargocuya söyliim evinden aldırsın (:

[sıla]

vayyyyyyyyy demek senin kargocu

[PCKoPaT]

Kimin olcak ya (; Senin mi

[sıla]

yooooo töbe benim aşkımın kargocusu var

[PCKoPaT]

(:

[sıla]

[SIZE="3"][COLOR="DarkSlateGray"]-sen ki nice yardan adamlar erittin. Nice aşkların alfabesini değiştirdin. Anlarsın gerçek seveni. Var gitme...

- Ben bile gıyaben tanıyorum kendimi. Bir araya gelmeyen, gelse de hiç bir şeyi gizleyemeyen iki yakam var sadece. Birinde sen olacaksın, diğerinde ben. Ama hiç bir araya gelemeyeceğiz. Bunu mu istersin? Her aşk kendini çözebildiği kadar eksiktir. sen yeni aşkların adamı olmalısın.
Benden sana sadece ayrılık şiiri çıkar...

Yavaşça ayağa kalktı. Gidiyordu işte. Ardı yapacaktı beni.
Sildim göz yaşımı kalktım ayağa. Her soruyu anlama çeviren gözleriyle sustu.
Bana acıyarak bakıyordu.
Noktası çalınmış cümle sonum gibi durdu öylece.
''sana birbirinden güzel yalnızlıklar biriktirdim'' der gibiydi.
Dudakları kıpırdadı, inler gibi, ''çok çocuk kaldın aşka, kendi gölgesine basmaktan korkan...''
diyebildi sadece...[/COLOR][/SIZE]