08-28-2006, Saat: 11:03 PM
Dedem marangoz ustas?… Benzersiz ?eyiz sand?klar? yaparm??. Ya?am? d???n edenlerden anlayaca??n… Bir annemin sand??? kapal? kalm??. Bir ona s??mam?? ya?am dedi?in. Babam?n resimlerini koymu?lar, gen? k?z d??lerinin yan?na. G?z yapraklar? gibi… Yazmalar?n, havlular?n aras?na. Bir de ?ocuk g?l??leri, yar?da kalan… ?? can… Bir damarda… Kamand?k?a suya duran.
?nsan, dokunduk?a tan?r ya?am?. H?zne dokundum en ?ok… Y?re?imi titrettik?e daha cesur, g?zlerimi ya?artt?k?a daha insan… H?zne dokundum. Ve g?z ?yk?lerinde, ya?muru kat?k ettim ?ocuklu?uma. Ellerim -ki hala soru i?aretidir g?le de?dik?e- h?zne d?n??t?rd? ?amurdan d??lerimi. En ?ok ya?muru sevdim. O verdi ?ocukluk oyuncaklar?n? bana.
Bir kentin, sevgiden tu?lalarla kurulaca??na inand?m yaln?z. Yaln?z o inanca s?yledim t?rk?lerimi. “Eskicileri” arad?m kald?r?m uzant?lar?nda. ??l suna??nda ?arap art??? g?n ta??yan “eskicileri”. I???a, sese,geceye… Yani kente gizlenmi? ne varsa, bulup ??kard?m zaman?n torbas?ndan. Kap?n?n ard?nda haylazca g?z k?rpan a?k; sa?lar?n? yar?na sark?tan umut ve sol kolumda sanc?yla direnen derin yara… Bulup ??kard?m eskitilmi? ne varsa. Ve eskimeyenlerinden en fazla, “h?z?ndelen”ler yapt?m kendime. G??e uzayan “umut ge?irmez” h?z?n kuleleri.
?imdi kap?m? ?alan bu r?zg?r… Pencereme dal veren bu akasya… Hangi ezgiyi do?rultur ?iirime? Hangi dilde s?yler sana a?k?m?? Ben ki acemi s?yleyicisi “her ?ey”in… ??imde bir ?ocuk… Sana sunuyorum dudaklar?m?…
Yarim h?z?n! ?pme, al yeter.
?nsan, dokunduk?a tan?r ya?am?. H?zne dokundum en ?ok… Y?re?imi titrettik?e daha cesur, g?zlerimi ya?artt?k?a daha insan… H?zne dokundum. Ve g?z ?yk?lerinde, ya?muru kat?k ettim ?ocuklu?uma. Ellerim -ki hala soru i?aretidir g?le de?dik?e- h?zne d?n??t?rd? ?amurdan d??lerimi. En ?ok ya?muru sevdim. O verdi ?ocukluk oyuncaklar?n? bana.
Bir kentin, sevgiden tu?lalarla kurulaca??na inand?m yaln?z. Yaln?z o inanca s?yledim t?rk?lerimi. “Eskicileri” arad?m kald?r?m uzant?lar?nda. ??l suna??nda ?arap art??? g?n ta??yan “eskicileri”. I???a, sese,geceye… Yani kente gizlenmi? ne varsa, bulup ??kard?m zaman?n torbas?ndan. Kap?n?n ard?nda haylazca g?z k?rpan a?k; sa?lar?n? yar?na sark?tan umut ve sol kolumda sanc?yla direnen derin yara… Bulup ??kard?m eskitilmi? ne varsa. Ve eskimeyenlerinden en fazla, “h?z?ndelen”ler yapt?m kendime. G??e uzayan “umut ge?irmez” h?z?n kuleleri.
?imdi kap?m? ?alan bu r?zg?r… Pencereme dal veren bu akasya… Hangi ezgiyi do?rultur ?iirime? Hangi dilde s?yler sana a?k?m?? Ben ki acemi s?yleyicisi “her ?ey”in… ??imde bir ?ocuk… Sana sunuyorum dudaklar?m?…
Yarim h?z?n! ?pme, al yeter.
o da güzel