08-10-2007, Saat: 08:32 PM
Bakmayın öyle sekiz harf, üç hece, tek kelime olduğuna…
ne anlamlar barındırır içinde… ve ne zor bir kelimedir…
hem söyleyen… hemde söyleten için… bekleyen bekler,
bekleten bekler…
Beklemek… beklersin elin telefonda… bir ses, bir nefes…
şimdi dersin.. ha şimdi… beklersin… gelmez üzülür…
gelir sevinirsin… birde ansızın gelenleri vardır, pat
diye çalar telefonun.. dünyalar nasıl senin olur ki…
gelen zaten dünyan değil midir?…
Beklemek… gözün yollarda, kapılarda… belki dersin, şu
yoldan karşıma çıkar.. bugünde burdan gideyim…
beklersin çalan her kapı zilinde onu görmeyi… evini
dahi bilmediği halde beklersin… açarsın kalırsın
öylece… ve beklemek çokda hüzünlü bir şiirdir…
Beklemek…tüm benliğinle, tüm hasretinle… geleceğini
bildiğin için beklersin… hasretlerin hasrette… hasret
çektiren hasret değil mi?… beklersiniz… birgün dersin..
gelecek… gitmeyecek… o an’ ın heyecanı ile beklersin…
ve düşününce nasılda sevinç sarar her yanını…. hayali
bile böyle iken… kendisi nasıl olur dersin… ve beklemek
çokta güzeldir gelecek olan için…
Beklemek, beklemektir… ve beklemek, bekleyen ile
bekleten arasında bir bağdır aslında…
Kimi zaman hüzün olur… kimi zaman sevinç ve heyecan…
karar size kalmıştır… hangisini seçersen o anlamda
beklersin….........
