vurgunm

[volki]

VURGUNUM

Denizin kızılında süzülen
Martının sessiz gölgesi
Sabahın bakir rüzgârına
Azat et yüreğimi...

Ben geceleri ayaz
Zamanı uzun bir hasretin
Yaraları kanayan
Sevdasına mahkûmum...

Toz toprak yolların
Yalın ayak koşusunda
Kör topal umutlarımın
İhtimaline mecburum...

Bulutlarla oynaşan güneşin
Süzülüp düşen pırıltılarında
Derin,derin bakan
Bir çift göze tutkunum...

Mevsimsiz hazan yaprakları
Gözümde ki yaşlar
Ağlarım, ne çare
Ben O kadına vurgunum...

Murat Ginlik