İki gün ayrılıklarda

[mehmetkılıc]

Gece bir katran karasında


Kapkaranlık ağlıyordu.


Gözlerin sinmişti içime,


Gökyüzünde kızılca kıyametler,


Yüreğimde yangınlar başlamıştı.





Gitmiştin,bir kere git dememle,


Sanki yastığımda baş izin,


Saçlarından bir kaç tel.


Öyle alışmışım ki sıcaklığına


Yokluğunda üşüyordum...





Hiç tutmasamda ellerini


Yokluğun canımı yakıyordu.


Kahkahalarınla kanatlanıp


Dudaklarıma konan bir kelebek gibi


İçimin titreyişleri geçmiyordu...





Aynaya baktım,


kendime baktım,


İçimde seni gördüm.


Ve söylendim boşluğa birden


Seni seviyorm deli şey.


Seni seviyorum..





Ben kötü alışmışım sana..


Daha bir anladım bunu


Yokluğunda tutarken yasını.


Bir daha bu gitmeler


Aşkımızda olmasın bir tanem.





Ben sana fena alışmışım,


Fena yazmışım içime


Ve çok sevmişim seni...


İçimin en coşkun delisi,


Ve en güzel sevgilisi...


Seni seviyorum bir tanem...
__________________