Elveda Hayat...

[Nǿ TΞДЯ]

hayatın dışına çıktım
istediğim şeye ulaştım,
sonunda soyutlandım…
yalnız seni bıraktım küçücük dünyamda
ama değmezmiş bunu anladım sonunda
imkansız olduğunu bile bile,
minicik bir ışığın peşinde koştum yıllarca…
sen yoktun aslında…
ben yarattım seni..
uzuvlarımda belkide…
bu yüzden vazgeçemedim,
bu büyüden etkilendim
ve mahvolmaya hüküm giydim,
yeryüzü denilen şu zindanda
kim bilir bir gün sende yaşarsın bunları,
ve anlarsın manasız dediğin şu satırları…
bunu söylemek bile acı veriyor bana
ızdıraplar içinde olsanda,
bi başkası için!
o hallere düştüğünü düşünmek,
koyuyor insana…
tadımı,tuzumu,benliğimi,
tebessümümü kurban verdim sana…
olsun be gülüm,
bir kalbi yok etmişsin,
bir hayatı söndürmüşsün,
lafımı olur aramızda!…
ELVEDA