'Gül Yarası ..

[Yaeşaren]

avuçlarında kaybolan ellerimle
sana uzanıyorum
tutup yeşertmek için seni
sözcüklerimiz birer yarasa
gün ışığında uçamıyor
yakana asılı bir utanç olmuş
göğsüne takılan saçlarım
ellerim o kadar az
kollarım o kadar kısa ki
eksiklikler getiriyorum sana
düşle yamanmış sevda
gece aynalara düşünce
karışıyor saçlarım
bir ben bir deniz tutuyor seni
konuştuğun uçurumlarda
yankılanan ismimin isim anası kim
gözlerimi al
defter aralarında kurut şimdi

benim sustuğum sözcükler
düşlerinden mektup olur çıkar mı...

kendini kanatmadan
alabilir misin gülü avucuna...