05-19-2008, Saat: 03:49 PM
sen bu şiiri okurken ben çok tan bu şehirden gitmiş olacagım artık ne özlemlerimi duyacaksın bıçak yarası ne de telefonların çalacak gece yarısı ve bu zavallı yüregim olmayacak artık kaprislerini hedef tahtası seni sana beni akıl hastanesine bırakıp gideceğim bu şehirden nasılsa kovuşmadım sana nasılsa dudaklarının kıyısına varamadım nedense bütün çıkmaz sokaklar adresim oldu ve neden se bütün kırmızı ışıkları üzerime yaktın ne yaptım sa bir türlü sana yaranamadım artık adressiz ışıksız ve öylesine ıssızımki dünlerin kadar eskiyim verdiğin acılar kadar paslıyım işte çıkıp gidiyorum hayatından nasılsa farketmez senin için belki çok şanslı belkide en yaşlıyım artık pusulam hasreti saatim yanlızlığı ve takvımler sensizliği gösteriyor bana neylersin yolcu yolunda gerek belki bundan sonra belki senden sonra adam olur bu asi yürek bütün şehir uyur TRABZON uyumaz ve birgün bütün sevenler unutur seni ama bu şair yürekli ASLA UNUTMAZ...
