Sensizlikte Sığıntı Gibi Yaşıyorum

[Aşksı@z]

Sensizlikte Sığıntı Gibi Yaşıyorum!

Kilometrelerce uzağımdaki yıldızlar var avuçlarımda
Hepsi sen olup beni buldular sanki
Her biri gözlerimde sen olup parladılar..
Sonra unuttuğum bişey olduğunu fark ettim:
Avuçlarımda ki yıldızlar
Teker teker sönüp kayboldular sensizlikte!
Sen olan her şey gibi
Gözlerim gibi yüreğim gibi söndüler…
O ışıltılı gecelerim zifiri karanlık oldu bir anda
Tıpkı küçük bi çocuk gibi karanlığın gölgelerinden korktum!
Korktuğum karanlık değildi aslında
Ben o karanlıkta kaybolmaktan korktum
Sensizlikten korktum!
Ama öyle ya
Alıştım bir süre sonra
Ve tam alıştığım sırada yine duvar oldu şarkılarım bana
Girdiğim her sokakta bi önceki sokak duvar oldu karşımda
Köşe kapmaca oynadım resmen anılarla..
Alıştığım karanlıkmış meğer
Sensizlik değil..
Ama ben sensizlikte bile seni bulmuştum
Ve gece gözlerini…
Acaba gözlerim gecelerinde yıldız oldu mu?
Ama yok
Öyle olsaydı gitmezdin benden
Kırık vedalarla bırakmazdın beni..
Vücudumda senin dokunuşların var hala
Yıkandığımda silinseler bile
Yüreğimdekiler tekrar canlandılar her nefeste
Senden kalma nefesle yaşıyorum…
Senden kalma bi hayatta
Senden kalan anılarla
Sensizlikte sığıntın gibi yaşıyorum!
Alıntı

[beautiful_matrax]

çok guzeldi canım tesekkürler

[Patikli_Penguen]

çok güzeldi tşkler

[TutkuM]

Teşekkürler hoş bir şiir...