Siyah-Beyaz Yurek Kırıntıları...

[Ebu-CeNDeL]

Karmakarışık,derbeder bir yerlerdeyim ben
Kendimi kaybettim,bulamıyorum...(Bulsana beni...)

Sonu gelmeyen bekleyişlerden,gecelerin bitimsizliğinden,içimdeki sancıların canımı yakmasından öyle yoruldum ki...
Ve sıkıldım...
Bunları tek başıma aşacak gücü kendimde bulamamak çok koyuyor bana

Yokluğun vurdu zayıflığımın ortasındayken ben,
Yediremedim gururuma...dudaklarda sus kaldım
Yağmurlar yağdırdım gittiğin şehre,
Sen olmayınca...gözlerde yaş kaldım...

[Ebu-CeNDeL]

Bir yaraya inatla tuz sürmekti her şey. Ölüme giderken, sigara basmaktı içimdeki isme. İsminin üzerindeki darp izlerinden sorgulanmalıydım belki. Suçluydum. Oysa isminde bulunan her iz benim ölüm sebebim oluyordu. Suçluydun…

Tüm korkmalarımı acemi bir cesarete çevirip yürüdüm. Hep kırıldım, hep düştüm…


Bildiklerimi kendimden saklamayı nereden öğrenmiştim ben? Kaç kez yutmuştum ömrümün çığlıklarını?

[Ebu-CeNDeL]

Nasıl ve neden korkar ki insan,
Yaradandan başka...
Aşkı da O' yaratmadı mı?
Hasret mi daha zor geliyor insanoğluna,
yoksa sonrasında kavuşamamak mı!
ve yahut kavuşmayı arzulamak mı?
hangi faslı daha ağırdır,
bütün vucudu saran acının...
acıdan kurtulamamak mı,
kurtulmayı arzulamamak mı?
İncitme artık incinmiyorum...
"Aşk"tan, acıdan,
kavuşmayı arzulamaktan korkmuyorum,
Herşeye rağmen seviyorsam,
Herşeye rağmen gel...