İsmini en sona saklıyorum

[history]

Her günü yeni bir şiir yazıp ismini en sona saklıyorum
Gölgesi düşüyor akşamların yağmur saçlarına karışıyor karanlıkta
Ben senin olmazını arıyorum bu ıslak sokaklarda
İnceden bir ezgi kulağımda İstanbulun sessiz çığlığı vicdanı sızlıyor tanrıların hükümsüz aşklar için
Birazdan el ayak çekilecek biliyorum bana kalıcak ismi en sona saklı şiirler
Kaldırımlardan süzüle süzüle yolunu tutacağım bilinmezlerin
Dinleneceğim seni beklediğim duraklarda
Söveceğim sonra vapurlara gece gece yattıkları için
Heyhat öleceğim birazdan köpük köpük sularda
Sonra yine kızacağım kendime ıslak saçlarında senin yeni bir umut öreceğim yine oturup yazacağım
Yine oturup ağlayacağım