
Ey Yar! Anneler hiç kesilmez ağıtlar yaktığında

Çocuklar koskocaman gözlerle baktığında
Kaldırımlar üstüne taze kan aktığında

Sırtlanlar inlerinden korkusuz çıktığında
Zalimler zalimlere nişanlar taktığında

Yeni yetme yavrular hayattan bıktığında
Çicekler kanlı kurşun misali koptuğunda
Yad eller harman içine ateşler yaktığında imdada gelmezmisin

HÜZNÜ KUŞANDIM EY YAR...

Hanesi harab olmuş kuşları görmezmisin

Yorgunum bir köşeye bir döşek sermezmisin
Şu muzdarip ruhumun yayını germezmisin

Gönlüme gülşen kurup gülünü dermezmisin
Ardına dek açılmış kapımdan girmezmisin
Canıma tabip olup yaramı sarmazmısın
Susadım.... bir tek yudum suyunu vermezmisin

Söndür yangınlarımı desem söndürmezmisin
Halimi bilmezmisin

BİN DEFA YANDIM EY YAR!!!
