Uzmanlara göre anne ile kızı arkadaş olmamalı, arada mutlaka bir sınır bulunmalı. Bunun çok önemli bir nedeni var.

[SIZE="3"][COLOR="Olive"]Uzmanlara göre anne ile kızı arkadaş olmamalı, arada mutlaka bir sınır bulunmalı. Bunun çok önemli bir nedeni var.
Son yıllarda ergenlik çağında kızı olan annelerden 'Ben çocuğumla arkadaş gibiyim' cümlesini sıkça duyuyoruz. Oysa uzmanlara göre; 'anne ile kızı' arkadaş olmamalı, arada mutlaka bir 'sınır' bulunmalı. Neden mi? Çünkü bu durumda genç kız her şeyi yapabilirim' şeklinde yanlış bir düşünceye kapılarak telafisi zor olan hatalı davranışlar sergileyebiliyor.
Uzmanlar, "Kızınızla 'arkadaş olmayın' sadece iyi iletişimi olan anne-kız olmaya çalışın" diyor. Ergenlik dönemindeki bir genç kız, annesini sıkıntılarını ve mutluluklarını paylaşacak kadar yakınlık hissedebilir. Fakat burada sınır ihlali yapmamasını ve sizin bazı durumlarda izin veren merci olduğunuzu mutlaka hatırlatmanızda yarar var. Çünkü arkadaş, aynı haklara sahip akran anlamına da geliyor. Ancak bu durum, ilişkide çeşitli riskleri de barındırıyor. Annelerin bu riskleri göz önüne alarak kızıyla olan ilişkilerini yeniden düzenlemeleri gerektiğini belirten Acıbadem Maslak Hastanesi'nden Çocuk ve Genç Psikiyatristi Dr. Arzu Önal anne-kız arkadaşlığının ne tip sorunlara yol açabileceği konusunda şunları söylüyor:

Sınır tanımaz, istediği herşeyi yaşar
Arkadaşlık ilişkisi kurmak ergenlik çağındaki genç kızda "Eğer annemle arkadaşsak ben de istediğim saatte eve gelebilirim, istediğim saatte yatabilirim. Ders çalışıp çalışmamaya ben karar verebilirim" gibi ucu açık durumlara neden olabiliyor. Ayrıca, sevgilisi, kıyafeti ya da gitmek istediği yerler konusunda sizi babasına karşı kullanabiliyor. Siz de ilişkinizin bozulmaması için kızınızın suç ortağı noktasına gelebiliyorsunuz.
Otorite kurmaya kalkarsanız, sizi cezalandırır
Arkadaş, 'her davranışı kabul eden' anlamına geliyor. Bu nedenle arkadaşça yaklaştığınız için yaşadığınız bu sorunlardan sonra otorite kurmaya başladığınızda ise 'Eskisi gibi davranmazsan ben de seni böyle cezalandırırım' düşüncesiyle sert tepkiler verebiliyor; bağırabiliyor, kapıları çarpabiliyor eve daha geç saatlerde gelebiliyor, bilgisayarda sabaha kadar oturabiliyor, eşyaları fırlatabiliyor, ender rastlansa da kendi bedenine zarar verebiliyor, hatta intihar girişimlerine bile başvurabiliyor.
Bu tür davranışlarla, yine eskisi gibi her istediğini veya yaptığını anlayışla karşılayan 'arkadaş' gibi davranmanız için sınırlarınızı zorlamaya başlıyor. İsyankar davranışları ciddi problemleri getirebileceği için bu tür sorun karşısında mutlaka bir uzman yardımı almanız gerekiyor Peki ama sağlıklı bir anne ilişkisi nasıl olmalı?

Dinleyin ve onu anladığınızı ifade edin

• Kızınız size bir şeyler anlattığında onu eleştirmeden dinlemeye özen gösterin. Sözünü bitirmesini bekleyin. Her cümlesine yorum yapmak zorunda hissetmeyin. Bazen sizden cevap beklemeden sadece anlatmak isteyebilir. Onu dinleyerek saygı duyduğunuzu konuşma sırasındaki beden dilinizle ifade edin. "Hı-hı", "Evet" kelimeleriyle ve kafa sallama gibi beden hareketleriyle onu dinlediğinizi gösteren mimiklerde bulunun.

• Yanlış olduğunu düşündüğünüz şeyler varsa yasaklamak ya da ceza vermek yerine neden yanlış olduğunu anlatın. Unutmayın ki o artık küçük bir çocuk değil. Usulünce söylendiğinde söylediklerinizi anlayabilir.

Yumuşak geçişler yapın

• Ergenlik kişiliğini bulma sürecidir. Genç kızınız, birçok şeyi denemek ister. Bunlardan bir kısmı da vücuduyla ilgili şeylerdir. Rimel sürmesini istemiyorsanız " Bir daha sürdüğünü görmeyeceğim!" yerine "Özel günlerde ve hafta sonu bir gün sürersen daha uygun olur, istersen gidip birlikte sana rimel seçebiliriz?" gibi yumuşak geçişler yapın. Ona "Geç kalmayacaksın" yerine, "Geç kalınca endişeleniyorum" gibi cümleler kurun. İyi bir iletişim kurmayı başarmışsanız, sizi dinleyecektir.
• Eğer yine sizi dinlemiyorsa bu kez 'Peki o zaman rimel sürmeye devam et. Galiba sözümü dinlemediğin sürece harçlığından kesinti yapabilirim' şeklinde cezalar vermeniz gerekebilir. Bu durumda bir doktordan yardım alınması yanlış bir şeyler yapmanızı engelleyebilir.
Hangi sorununda, nasıl yaklaşmalıyız?

Derslerinde sorun varsa: Çalışmasına rağmen başarılı olamıyor ve bundan mutsuzluk duyuyorsa, ona yardım edebileceğinizi ama sorunun nerde olduğunu anlamak için çalışma stilini anlatmasını isteyebilirsiniz. Özel öğretmen tutulabileceğini, dershaneye gönderebileceğinizi, ona yardım edebilecek bir abla ya da abiden yardım alabileceğinizi söyleyerek çaresiz olmadığını, onu anlayabileceğinizi ve yardım edebileceğinizi hissettirebilirsiniz. Ancak ders çalışmıyor ve okulla ilgili sorumluluklarını yerine getirmiyorsa, uygun bir dille yerine getirmesi gereken yükümlülüklerini hatırlatmayı da ihmal etmeyin. Sizin de yükümlülüklerinizin olduğunu ve bunun büyümenin bir göstergesi olduğunun altını da çizin.

Sosyal hayatında sorun varsa: Yaşadığı sıkıntılarda kızınızın yanında olun. Arkadaş ilişkilerindeki uyumsuzluklarda, kendi ergenlik deneyimlerinizi de katarak nasıl aşabileceğiyle ilgili ona yardımcı olun. Örneğin, arkadaşının ondan uzaklaştığından yakınıyorsa; 'benim de bir arkadaşım vardı, üçüncü kişi araya girince benden uzaklaştığını sanmış ve üzülmüştüm. Ama yıllar sonra konuştuğumda aslında böyle bir şey olmadığını öğrendim' belki sen de arkadaşının davranışını benim gibi yanlış anlamış olabilirsin' diyebilirsiniz. Veya, 'Belki de senin bir hareketinden rahatsız olmuştur. Sen anlat, bu konuda fikir yürütebilirim, ne dersin?' diyerek bu tür sorunları sadece kendisinin yaşamadığını anlatabilir ve çözüm yolu sunabilirsiniz.

Sevgilisi olduğunda: Sevgilisi olduğunu söylediğinde ona kızmayın, yargılayan cümleler sarf etmeyin ve ilişkiyi yasaklamayın. Eğer bu davranışlarda bulunursanız, güvenini sarsarsınız. Bunun yerine, 'Tabii ki hoşlandığın özel biri olacaktır. Bizim bilgimiz dahilinde onunla birlikte gezebilirsin' diyerek ilişkisini yaşamasına imkan tanıyın. Erken yaşta cinsel ilişkiye girmemesi için ruhsal ve fiziksel gelişiminin devam ettiğini belirtin. Hem bedensel hem de ruhsal olarak henüz hazır olmadığı için bu yaşlarda edineceği cinsel deneyimin ona mutluluk yerine hüsran veya sağlık sorunları getirebileceğini de mutlaka anlatın.

Hatalı arkadaş seçimi varsa: Mümkün olduğunca arkadaş seçimine karışmayın, çok yanlış olduğunu düşündüğünüz arkadaşlıklarında fikrinizi yaptırım uygulamadan belirtin. Eğer 'Bu arkadaşınla görüşmeni istemiyorum' şeklinde yasaklama getirirseniz, kızınız tam aksine bir tavır sergileyebilir. Bunun yerine 'galiba arkadaşın ve ailesinin yaşam tarzı bizden farklı, sen ne dersin?' , 'Sanki derslerine pek zaman ayırmıyor, sen de öyle düşünmüyor musun? Ya da 'Aşırı makyaj yapıyor, etekleri de çok kısa değil mi sence?' Çevreden kötü bakışlar olabilir, bu ona zarar verebilir. Senin de fikrini alabilir miyim? şeklinde sorularla onun da bazı şeylerin farkında olmasını sağlayın.
[/COLOR][/SIZE]

Genç bir çocuk heyecanla annesine gelir ve aşık olduğunu evlenmek istediğini ve tanıştırmak istediğini söyler.
sadece eğlence olsun diye eve 3 kız getireceğini ve annesinin evleneceği kızı tahmin etmesini ister. Ertesi gün 3 güzel kızla eve gelir. Otururlar bir süre sohbet ederler. ...Bir süre sonra çocuk heyecanla annesine sorar:
'- Tahmin ettin mi' diye. Anne duraksamadan cevap verir:
'- Ortadaki kızıl saçlı.'
Oğlan hayretle annesine sorar:
- İnanılmaz nasıl bildin?..'
Anne cevap verir:
'- Bir tek ondan hoşlanmadım...'

[SIZE="3"][COLOR="Sienna"]Küçük yaşta arkadaşlarıyla konuşurken babasının ne kadar güçlü olduğunu anlatmayan, 'benim babam senin babanı döver' demeyen çocuk yok gibidir.
Aslında bu söz, çocuğun gözünde babasının ne kadar güçlü olduğunun göstergesidir. Bu aynı zamanda, çocuk için babasıyla birlikte büyümenin ve baba sevgisini hissetmenin ne kadar büyük bir ihtiyaç olduğunu ifade eder. Çocuk gelişimi uzmanları da baba sevgisinden yoksun büyüyen çocukların özgüveni eksik yetişkinler olduğunu belirtiyor. Sempati Psikolojik Danışmanlık ve Hipnoterapi Merkezi'nden psikolog Dr. Ramazan Özarslan, çocukların genelilkle 3 yaşına kadar annelerine düşkün olduğunu, 6 yaşından sonra ise baba rolünün ön plana çıktığını söyledi. Çocuğun dünyasında annenin sevgi ve şefkati, babanın ise gücü temsil ettiğini kaydeden Özarslan şöyle konuştu: "Baba sevgisiyle büyüyen çocukların özgüvenleri tam oluyor. Çevreyle uyumlu bir kişilik sahibi olarak yetişiyorlar. Baba sevgisinden yoksun büyüyen çocukların özgüvenleri ise eksik kalır. Babanın yokluğunda erkek çocuklarda baba figürünü dayı tamamlar. Kız çocuklarında ise babanın yerini hiçbir akraba tutamaz. Babalarının boşluğunu dolduracak hiçbir figür yoktur."
Anadolu'da bazı yanlış âdetlerden ötürü babaların çocuğunu kucağına alıp sevemediğine dikkat çeken Özarslan, babaların çocuklarını 0-3 yaş arasında kucağında, 3-6 yaş arasında saçını okşayarak, öperek, bağrına basarak, 13 yaşından sonra uzaktan kontrollü sevmesi gerektiğini söyledi.
Hollandalı pedagog Jilda Peters da, Avrupa'da okulöncesi eğitimde 4 yaşından sonra babanın ailedeki rolüyle ilgili eğitim verildiğini vurguladı. Çocuğun 3-13 yaş arasında babanın güç otoritesini çok iyi hissetmesi gerektiğini ifade eden Peters, "Avrupa toplumunda da bir çocuk için baba gücü temsil eder. Avrupalı babalar, Türk babalara göre çocuklarını daha fazla kucağında taşıyor. Kültürden kültüre değişse de Avrupa ülkelerinde çocuğu kucağında ve sırtında anne değil, baba taşır. Baba sevgisini tam almayan çocuklar pısırık ve içe kapanık olur." dedi.[/COLOR][/SIZE]

[SIZE="3"]

an gelir...
An Gelir Sonum Olursun...
öyle derin bir çığlık atar ki yokluğum
... kederinden benim olursun ...



ah can
sahip çıktın yıldızsızlığına
oysa sana ait değildi bu kapkara geceler
diz boyu gece sinerken saçlarına
bugünü duydum sessizlğinde yarını ölmüştü...
kimsesizliğe saçıldı umutlarım... gördün mü?



..ağlamak ne basit bir eylem oluyor şimdi
bacası tütmeyen bir evde emanetken sıcaklığın..



gittim mi geldim mi hiç bilmedim
iki şarkı sözleri arası bir dudak payı çelimsiz bir sızı içimde
bir varmış bir yokmuşlar da ziyan oluyorum
mavi mavi susuyorum sana yine de siyaha hasret kalıyor özlemin....
bir yara daha açıyorum içimde sana değmeden......



çok sesli bir sakinlik sardı (h)içimi
aldığım hiçbir nefes "sen" değil "senden" değil
yanılgılarıma teğet geçiyor sensizlik
tenime dokunuyor ama ben hep "sen" kokuyorum..
anlasana!
en büyüğü içimdeyken
senin yalanların beni neylesin?...
bilmediğim bir gözyaşına sesimi düşürdüm ben!
benim olmadığın kadar "senindim" duymadın...



firarım cana..
bozulan kırılıp dökülmenin mecazi anlamı
olmuyor zaman! asiliğini soyun üstünden!
inan ki hiç doğru değil zamanlaman....



........................üzerime
..................çığ
.........düştü............
dudağımda bir ÇIÄžLIK!




... an gelir..
öyle derin bir "es" verir ki yokluğun
... kederimden sonum olursun ...

[SIZE="3"][COLOR="Purple"]

[INDENT]Aşk, Kendinden Kaçmaktır!

Sende, bende olmayan bir şeyler arıyorum. Gözümle, yüreğimle, aklımla birlik olup, sana aşık olacak sebepler buluyorum.
[INDENT][INDENT][INDENT][INDENT]
[/INDENT][/INDENT][/INDENT][/INDENT]Aşk, Kendinden Kaçmaktır!



Kendime dayanamadığım uzun gecelerde, hayata dayanmak için sana aşık olmaya uğraşıyorum. Benden farklı, benden üstün ve değişik yanlarını bulmaya çalışıyorum.
Sende olmayanları hayalimde var edip, bir elbise gibi üstüne giydiriyorum. Aşık olma süreci buna deniyor sanırım!
Aslında işin karmaşık yanı; her şeyin farkında olup, bilerek yine de devam ediyor olmam. İnsan, kendi aklına nasıl oyun oynar?
Sana aşık olmak için neden bu kadar çaba harcıyorum? Basit bir hoşlanmayı, cinsel çekimi, aşka döndürme isteği neden?
Kendime dayanamıyorum belli ki! Belki vücuduma, belki davranışlarıma, belki eksik ve kusurlu taraflarıma tahammül edemiyorum.
Aşk, insanın kendinden kaçmasıdır. Romantik bir yazgıya dönüştürüp karşındakini, sana ait olmayan bir düşe sığınma isteğidir.
Bu kaçışların arkasına tutunarak yaşamayı çözebiliyorum belki! Sesimin ulaşmadığı yerlere ulaşmamı sağlayan, bu hayale dalmak olamaz mı?
Aynı kitabı okuyup, farklı satırları beğeneceğimiz bir ilişkinin ihtiyacındayken; hiç kitap okumayan bir adama aşık olmak çabası, başka nasıl açıklanabilir yoksa?
Candan Ünal


[/INDENT]