[INDENT]Yine mi dönüyorum hüzünlü saatlere?
Oysa geceye beş kala çağırışlarını duymuştum. Belki sensindir diye bir umut kapladı içimi...

Nafile sana uzanan bütün yollar kapalı...Öğrendim..Evet geç de olsa öğrendim bunu çok geç olsa da...
Uzaklardan bir ses olmak istedi bir dostum uzaklardan bir el...Üşüme diye...
Olamadı olamazdı yokluğun her şeyden daha soğuktu.
Yokluğun soğuk yokluğun buz gibi...

Hani öyle üşürsün ki artık hiç bir şey hissetmez uzuvların uyuşur kalır da manasız bir donukluğun çizgileri oluşur ardından bir kabuk içindeki parçalanmayı döker ezip de geçer tüm bedenini acısı en derinden gelir de yakar her yerini...
İşte ben de öyle üşüdüm gece yarısını beş geçe...
Manasız buluyorum sanki artık her şeyi.

Sevgi deseler sadece bir iç çekebilirim sonra gülüp geçerim gibi geliyor.

Aşkı sorsalar aynı dili mi konuşuyoruz diye anlamsızca bakabilirim gözlerine...
Anlatın derim durmayın bırakın tüm şiirleri şarkıları masalları...
Dokunabilir miyim aşka dokunabilir miyim ellerimle diye sorarım geçer mi üşümesi yüreğimin geçer mi üşümesi içimin...
Aşk dediğiniz şey gelince ansızın anlar mı beni aşkla gelen beni ben olduğum için mi kendi var ettiği için mi ister...Varolanlara benden kalanlara hoş geldin mi der yoksa bir iki zaman sonra herkes gibi o da mı çekip gider?

Bakışlarım dondu sanki yüreğim donunca...Nasıl da manasız bakıyorum etrafa.
Görmesin istiyorum hiç kimse gözlerimi görmesin hiç kimse hüzün tanelerimi...
Susuyorum artık derin derin. Nasıl da konuşmak istiyorum oysa. Saatlerce susmadan konuşmak istiyorum. Tüm biriktirdiklerimi en başından başlayıp sonuna kadar anlatmak istiyorum. Anlatmak yetmez biliyorum anlaşılmak da istiyorum...

[INDENT] [INDENT] Bir el istiyorum başımda...
[/INDENT] [/INDENT]
Saçlarıma dokunsun istiyorum tüm bedenimden söküp alsın yalnızlığımı tılsımıyla...Bir el istiyorum dokunsun saçlarıma yumuşacık ve alsın tüm donuklukları usulca.

[INDENT] [INDENT]Bir göz istiyorum gözlerimde...
[/INDENT] [/INDENT]
Anlamsız bakan gözlerimin içini görsün hala arkalarda kalmış ışık huzmelerinin içine dalsın çıkarsın tüm umutlarımı eski sandığın içinden açsın da ışığı ile umut olsun yollarıma yolum olsun yordamım olsun istiyorum...

[INDENT] [INDENT]Bir omuz istiyorum...
[/INDENT] [/INDENT]
Başımı yaslayıp uzun uzun ağlayabileceğim. Yıllardır biriktirdiğim hüzün tanelerini tek tek dökebileceğim bir omuz...
Ona yaslanınca her şeyi unutmak istiyorum sıcacık olmak...İçimi huzur kaplasın hiç konuşmadan saatlerde orada kalmak hiç konuşmadan anlaşılabilmek istiyorum...

[INDENT] [INDENT] Biliyorum ne de çok şey istiyorum...
[/INDENT] [/INDENT]
Bunların sadece puslu bir hayal olduğunu da biliyorum.
Seni bende var edişimi aslında sadece bende olduğunu aslında sadece bir hayal olduğunu çok iyi biliyorum.
Ama yine de seni çok özlüyorum yine de çok üşüyorum ve yine de seni istiyorum...

Ben hüzünlerime geri dönüyorum...[/INDENT]

:tey:
Türkiye;Mısır,Libya,Tunus değil..
Hangi ağızla konuşturulursun.?
Yaptığın ilk değil, bir kâbus değil
Yaptığınla, tek sen korkutulursun...

2011.den yüz sene önce
Ecdadı arkadan vurdu Araplar
Çok geçmeden gerçekler görününce
İhanete pişmanlıktan, haraplar

İhanetin üstüne Çanakkale
Lale yaptık yüzbinlerce neferi.
Düşmanı getirdik tanınmaz hale
Tek vucut kazandık biz bu zaferi.

‘'O tek vucut ‘'adlandı yirmiüçte
‘'Ona'' söz atacak kadar, özgürsün.
Hadi yürüyelim birlikte güçte
Düşman güçümüzü yine görsün.

Duydunmu bilmem Mekke Şerifini
Hainlikle yapıyorlar tarifini
Lekeleme gel temiz şerefini.
Alnın açık, göğsün gerik yürürsün.

Ortadoğuya çok özel bir proje...
Motif motif özenle örülürsün.
Gerçeği anlarsın, her şey bitince
Yüzlerce yıl sonra zor çözülürsün.

Sağ, sol diye bizi bölemediler...
Bu yüzden kollanır, düşünülürsün.
Doğudan bölmeyi denemedeler
Korkarım tuzağa düşürülürsün.

Dost sandığın zaafının farkında -
Kendine benzetir seni çarkında
Olmadan hayatın henüz kırkında
Abdestsiz ve kefensiz kömülürsün


Orhan Afacan

[INDENT][INDENT][INDENT][INDENT]
[/INDENT][/INDENT][/INDENT][/INDENT][INDENT]



Uzak bir sevgi benimkisi;
Sakin ve anlayışlı.
Yakınlaştıkça korkan uzaklaştıkça titreyen
Sahiplendikçe üzülen paylaştıkça acıyan.
Kalbine sahip her bakışını izleyen
Bir sevgi ki sorma...

Sıradan değil benimkisi;
Öyle el ele tutuşmak değil
Göz göze bakışmak değil mavi rıhtımın yanında
Ya da omuzuna yatıp ağlamak değil.

Başka bir dünyada beklemek onu
Başka bir sözle karşılamak
Belki de aynı mutlulukla uğurlamak.
Sevilmek değil benimkisi;
İstemek ya da arzulamak değil.

Belki de izlemek benimkisi
Doyasıya izlemek...
Gülmek değil ama güldürmek benimkisi
En içten gözlerle güldürmek.
Saygı duymak benimkisi
Ölene kadar ya da sonrasına...

İçine saklamak gömmek uçsuz bucaksız ruhuna
Her saniye ziyaret etmek başucunda.
Belki de saçma bir şey benimkisi;
Bencilce sıkıcı bir zindan
Sorgusuz sualsiz bir ilişki.

Ama farklı bir sevgi benimkisi;
İstemeden veren sevilmeden seven
Hep bende olan ve beni ben yapan sevgi..[/INDENT]

Seninle geçirebileceğim her bir ana hasret yüreğim..Ellerini tutmaya, güzel gözlerinde yok olmaya, ışığınla aydınlanmaya aç bir ben ve senin için çarpan yüreğim..

Duyurabilirmiyim sana sesimi, kalbimin haykırışlarını..Duysan da bilirmisin ben olduğumu? Adının her hecesini, gözlerinin ışıltısını, güzel masum kalbini ilmek ilmek dokumuşum yüreğime. Her bir zerresinde sen varsın benliğimin..Ve sen kalbimin en ulaşılmaz yerinde, en güzel köşesinde taht kurmuşsun kendine..En yakışanı sana yapmışsın yine. Peki duyar mısın tüm bu çırpınışları, anlarmısın kalbimin deli gibi attığını seninle, ismin her zikredişimde benliğimde bir kez daha aydınlandığını, bin kat daha büyüdüğünü bilirmisin ey sevdiğim..

Her duamda sen, gözlerimi her kapayışımda yine sen varsın..Seni bulmanın, senin olmanın, sana dokunmanın, anlamanın seni özlemiyle yanar durur şu kor olmuş kalbim..Senin gözlerindi yüreğime dokunan, güzel sözlerin, hayat dolu ışıltın, benliğindi dokunuşların..Senin olmasamda, sana doya doya bakamasamda en kıymetlimsin ya, kalbim seninle hayat buluyor ya, gerisi olsa da olur olmasa da..Hayatı bana öğrettin ya, beni ben yaptın ya, tek sen ol yeterki sen ol..İster yakınımda, ister uzağımda..

Gözlerin, sözlerin, samimiyetin olsun can buluşlarım, yüreğime dokunuşların..Varsın ulaşmasın ellerim ellerine, görmesin gözlerim güzel gözlerini..Ama sen kendini esirgeme benden, hep yüreğimde ol ve hep hayatımın anlamı, yaşamamın güzelliği ol..

Yüreğime dokunuşların hayatımın anlamı olduğu gibi yaşama amacım da hep sen ol...



alıntı

Tanyeri ağarırken çiğ taneleri üzerinden şavkını paylaştırdığı zamanlardan sesleniyorum sana. Güneşin, karanlıkla aydınlığın üzerine tüllendiğinde "imkansız sevdamı" yolluyorum sana. Durgun suyun dibinden görünen beyaz çakıl taşların üzerine adını yazıp sana geliyorum ve bu sevda mektubunu kelebeğin kanadında sana yolluyorum.



Dolunayda çığlık atan bir gecede sevdim seni. Göremesem de gülüşlerini, seher yelinde yapraklarını güneşe açan ciceklerin yüreğinde bildim gözlerini. Sırtımı sıvası dökülmüş duvarlara yaslayıp seni anlatırım karanlıkla inatlaşan yıldızlara. Her sabah papatyanın ayak uçlarında uykuya dalmış ceylanları kaldırıp onlarla nice selamlar yollarım sana…



Sakın kederlenme sen. Kozasından hayata gülümseyen kelebeğin kirpiklerinde öğüttüm arsız acılarını. Çünkü sen, doğan güne umutla uyanmalısın. Ne olur düşünme içinde kanattığın sancılara. Yüreğin irin toplasa da ne olur ağlama. Ben sen uyanmadan gül kokulu yağmurlarla yıkarım kanayan dudaklarını. Cünkü sen, her soluğunda “ baharları “ solumasın.



Duası ıslak, yarınları aydınlık cocukların düşlerinde büyüttüm seni. Karakışlara sürgüledim dudaklarına acıyı süren ayazları. Kaç kez dualarıma kattım o narin yüreğini. Kaç kez iç geçirdim alnımdan dudaklarıma yuvarlanan damlaların gözyaşı değil, senin gül kokulu terin olmasını bilemiyorum…Sen uyanmadan rüzgarı giyinip üzerime, nice uçurumları aştım saçlarına iğde kokuları bırakmak için.Gelincik tarlalarının üzerinde gezinen çardak kuşlarının kirpikleriyle sildim alnının terleyen çizgilerini.



Beli kırık virgüllerle uzattım senli cümleleri. Susamış karanfillerin dudaklarına sundum ıslak kirpiklerini. Ve birazdan tüm şehir uyanacak. Kaldır üzerindeki hüznün ağır yorganını. Pencerelerini aç ve hayatı solu bir an. Ilık nefesinden bir yudumunu uzat şehrin titrek tenine. Yüreğinin sıcaklığını avuçlarından akıtıp yetim güvercinleri emzir terinle..



Perdelerini güneşe aralayıp aynalara gülümse. Karanlıklarda ezilmiş bu topal şehir senin varlığında ayağa kalksın. Ve güneş ısıtmadan karlı tepeleri, memleketimin mahzun yüklü çocuklarına sevdanın umutlarını uzat. Uzat ki ; yetim uçurtmalar karanlık göğü aşıp vuslat yağmurlarını getirsin kurak bozkırlara..

“ Sana baharları getirirken
Terlemiş yüreğimi
Ilık nefesinle kurula.
Sevdanın kundağına sarıp
Düşlerinde uyut beni.
Üşüyen tenimi
Nefesinin sıcaklığıyla sar.
Avuç içlerinde uyurken
Gülüşlerimden öperek uyandır beni