Sanırım birgün karşılaşmamız gerekecek . Parmağındaki halkayı farkettirmeden saklayacaksın sen , ben gözlerimi kaçıracağım senden . Varsa yanımızda biri soracak , kimdi o ? İstemeden öldüreceğiz birbirimizi cevaplarımızla 'hiç , birine benzettim galiba ...

Sensizliğe yumdum gözlerimi.
Sana kadar sayıyorum.

Aşk’lanmayan,
Sobe!

Yaralarımızın payına kalan,
Kin davasıdır artık sevgilim.

Gönül geçince ‘‘Gelme beklemem!’’ ve ‘‘Bekleme gelmem!’’ dediğin o çoraktan:
Yaradaki kan da benim gibi kurudu çoktan.

‘‘Yalnızlık,âşıkların içindeki acının Türkçesidir.’’

Ben yazdım...
Sen de yazdır yüreğine bir yere!
Ben okudum...
Sen de okut gözlerine gecelerce!
Ben ezberledim...
Sen de ezberlet bedenine sessizce!

Bir daha görememek için seni,
Kurtulursam dönememek için sana,
Ayak bileklerimi kestim ben az önce...

Ya öldü de
Ya da artık süründüğümü düşün ömrünce.
Ama emin ol bundan böyle sana geri dönmeyeceğime!


Emre GÖKCE / Mimozaya Konan Yusufçuk

Bir ilişkide erkekten "güven ve özveri" beklemek ineğe çilek yedirip "çilekli süt" vermesini beklemekle eş değerdedir...:]:]


Kadınları birkaç dakikalık zevk gibi gören erkek, kimden çıktığına dikkat et . !


Bαzen sen bile 'Vαy bee !' dersin kendine; tek sαtırlık αdαmlαrı nαsıl romαn yαpmışım gönlüme.



Birine "sen bilirsin" dememle "ne halin varsa gör banane" demem %92 oranında aynı şey.

Seninle aynı soyadı taşımayı hayal ederken aslında yokluğunun senedine imzamı atmışım.
Davetiyemiz bile geç kalınmış tarihleri gösteriyormuş ama ben farkına varamamışım.
Gülüşlerin üvey evladıyım ben gün yüzü görmemiş acı miras bırakılmış…
Bu yüzden ne sen yaraşıyorsun ömrüme…
Ne de giydiğim bu gelinlik yakışıyor üzerime… Cevap veremiyorum suallerime kimin için bu süs püs …
Tüm bu gayretler kime? Düğünümde cenaze marşı çalarken dans ediyorum göğsümdeki resminle…
Sonra…
Gecenin hüznü gelip öpüyor alnımdan…
Kendi kendine gelin güvey olmak bu olsa gerek…

Evine haciz gelmiş fakirler gibi çok koydu giderken götürdüklerin.


Hiç değilse gülüşümü bıraksaydın 'ana yadigarıydı'

Oysa ben artık seni sevmiyorum..
Sadece,
ellerinde kanım dururken insanların içinde beyazlar içinde gezmene dayanamıyorum!

Ey Yalnızlık !


Herkesin koynuna girip çıkarsın da,


Bir tek benimle mi düzenli bir ilişkin var ?

Seninle yaşlanmak istiyorum. Seneler geçsin, sen beni bil, ben seni bileyım istiyorum. Benim olduğu kadar dostlarının, dostlarının olduğu kadar benim ol istiyorum. Nice sıkıntı ve zorluk yaşayıp anlatalım

Yaşayalım kı, öğrenelim hayatı ve destek çıkmayı. Birbirimizin omuzlarında ağlamalıyız. Sen çok dertlenip, içip, arkadaşlarınla eve gelmelisin. Paylaşmalı ve beraber sıkılmalıyız. Öyle ki, yalnız sıkılmak sıkmalı bizi.

Yaşayalım ki, paramız olunca sevinelim. Güzel günlerimizi, evimizde, bır şişe şarap ve pijamalarımızla kutlamalıyız. Ya da bazen dostlarla ucuz biralar içerek... Böylece yaşamalıyız işte.

Sonra çocuğumuz olmalı, düşünsene, senin ve benim olan bir canlı. Geceleri ağladıkça sırayla susturmalıyız. Sen arada mızıkçılık yapmalısın. Ve ben söylenerek sıranı almalıyım. Yorgun olduğum için yemek yapmamalıyım, söylenerek yumurta kırmalısın. Hava soğukken birbirimize sıkıca sarılıp yatmalıyız.

Zaman su gibi akıp giderken, herşey yaşanmış bir hayatımız olmalı. Herşeye rağmen hiç bıkmamalıyız birbirimizden. Mutlu da olsa, kötü de olsa, yaşadığımız günler bizim günlerimiz olmalı. Saçlara düşünce aklar ya da gidince aklar, çocukları güvence altına alıp gitmeli bu şehırden.

Kavgasız, her sabah gürültüyle uyanılmayan, sessiz bir yere gitmeliyiz. Geceleri balkonda denizi seyredip, sandalyelerimizde sallanmalıyız. Eve gelip, benden kahve istemelisin. Çocuklar gelmeli zıyaretimize, geçmışteki hareketli günlerimizi anımsamalıyız...

Öyle sevmelisin ki beni, bu yazdıklarım korkutmamalı seni. Tebessümler açtırmalı yüzünde. Bir gün bu hayatı bırakıp giderken, sadece mutluluk olmalı yüzümüzde, birbirimizi sevmenin gururu olmalı "herşeyde".


Can Yücel....